Eating the Sun

KARO­LI­NA KOWALSKA

„EATING THE SUN”

Wer­ni­saż : 14 listo­pa­da, godz. 18:00

Mała Sce­na i Hol Teatru Łaź­nia Nowa, póź­niej dach Domu Utopii

poka­zy wideo: 15–17 listo­pa­da, godz 17:00–18:00

Mała Sce­na Teatru Łaź­nia Nowa

insta­la­cja w holu Teatru Łaź­nia Nowa: 15–30 listo­pa­da w godz 10–17 (oraz przed spektaklami)

insta­la­cji na dachu Domu Uto­pii: 15–30 listo­pa­da w godz 10–20

KURA­TOR → Domi­nik Stanisławski

Z coraz więk­szą swo­bo­dą zaczy­na­my rozu­mieć, że słoń­ce wca­le nie świe­ci spe­cjal­nie dla ludzi i że gdy­by przy­pad­kiem wyda­rzy­ło się, że ludzie zwy­czaj­nie by nie zaist­nie­li – w koń­cu mogło się tak prze­cież wyda­rzyć – rze­czy dalej toczy­ły­by się swo­im tora­mi. Ukła­dan­ka two­rzą­ca rze­czy­wi­stość wyglą­da­ła­by wte­dy zgo­ła ina­czej, nie­mniej dowol­ny filo­den­dron, nie obcią­żo­ny już ludz­ką kla­sy­fi­ka­cją w rzę­dzie obraz­kow­ców, radził­by sobie zapew­ne doskonale.

Filo­den­dro­nom oraz innym rośli­nom przy­glą­da się wni­kli­wie artyst­ka wizu­al­na Karo­li­na Kowal­ska, bada­jąc feno­me­ny ener­gii i świa­tła, wege­ta­cji i powią­za­ne­go z nią zani­ka­nia, har­mo­nii i przy­pad­ko­wo­ści. Wszyst­ko to uczy, że jeste­śmy jedy­nie ele­men­tem wiel­kiej cało­ści, a nasze hodo­wa­ne na grun­cie antro­po­cen­try­zmu myśle­nie jest zale­d­wie jed­nym z moż­li­wych spo­so­bów przy­glą­da­nia się skom­pli­ko­wa­nej rzeczywistości.

W ramach poka­zu roz­sia­ne­go w prze­strze­niach Teatru Łaź­nia Nowa oraz Domu Uto­pii, spo­tka­my się ze sta­no­wią­cy­mi treść bro­nio­nej nie­daw­no dyser­ta­cji dok­tor­skiej pra­ca­mi z cyklu Abs­trakt­tro­pik oraz powsta­łą jesz­cze w 2005 roku foto­gra­ficz­ną insta­la­cją zbu­do­wa­ną ze świetlówek.

KARO­LI­NA KOWAL­SKA (ur. 1978 – artyst­ka i pro­jek­tant­ka gra­ficz­na). Jej reali­za­cje mają cha­rak­ter inter­me­dial­ny, two­rzy foto­gra­fie, wideo, obiek­ty, oraz insta­la­cje site — spe­ci­fic, w któ­rych czę­sto wyko­rzy­stu­je świa­tło. W 2023 roku otrzy­ma­ła tytuł dok­to­ra sztu­ki nada­ny przez Aka­de­mię Sztuk Pięk­nych w Krakowie.

Mała Sce­na Teatru Łaź­nia Nowa – „Abs­trakt­tro­pik”, wideo/dźwięk, czas pro­jek­cji: 24 minuty 

Hol Teatru Łaź­nia­No­wa – „Abs­trakt­tro­pik”, insta­la­cja z roślin i doświe­tla­ją­cych je lamp 

Taras Domu Uto­pii – „Klo­sze na świe­tlów­ki”, insta­la­cja foto­gra­ficz­na na bazie świetlówek

fot. Karo­li­na Kowalska