Fla­ga „jutro” Mau­rit­sa Boet­t­ge­ra (10.06.2022–28.02.2026)

W pią­tek 10 czerw­ca 2022 nad dacha­mi Nowej Huty zało­po­ta­ła fla­ga JUTRO. Pra­ca nie­miec­kie­go arty­sty Mau­rit­sa Boet­t­ge­ra będzie powie­wać nad naszy­mi gło­wa­mi do cza­su jej natu­ral­ne­go roz­pa­du. Uszy­ta z bio­de­gra­do­wal­ne­go, nie­szko­dli­we­go dla śro­do­wi­ska mate­ria­łu, pod wpły­wem wia­tru oraz słoń­ca – znik­nie. Czy wraz ze znik­nię­ciem fla­go­we­go hasła prze­pad­nie to, co nie­roz­łącz­nie zwią­za­ne z tym sło­wem – przyszłość? 

Zni­ka­ją­ce „JUTRO” przez naj­bliż­sze mie­sią­ce może­my oglą­dać z pozio­mu ulic nowo­huc­kie­go sąsiedz­twa, choć zde­cy­do­wa­nie lepiej zasta­na­wiać się nad naszą wspól­ną przy­szło­ścią z pozio­mu tara­su Domu Uto­pii, na któ­ry zapra­sza­my codzien­nie do zmro­ku. Reali­za­cja Mau­rit­sa Boet­t­ge­ra, kura­to­ro­wa­na przez Domi­ni­ka Sta­ni­sław­skie­go, pre­zen­to­wa­na jest w ramach festi­wa­lu Kra­kers Cra­cow Art Week.

W dziw­nych i nie­pew­nych cza­sach, w jakich przy­szło nam żyć sło­wo „jutro”, miast budzić nadzie­ję, zaczy­na wywo­ły­wać nie­po­kój i nie­pew­ność. Skłon­ność ludz­ko­ści do krót­ko­ter­mi­no­we­go myśle­nia zagra­ża przy­szłym poko­le­niom, spra­wia­jąc, że „jutro” sta­je się coraz mniej real­ne, coraz bar­dziej nie­moż­li­we. Zwłasz­cza, gdy spra­wy, któ­ry­mi war­to by zająć się dziś na to „jutro” przeniesiemy.

Nie­miec­ki arty­sta Mau­rits Boet­t­ger wędru­je po Euro­pie i ozna­cza róż­ne punk­ty nasze­go kon­ty­nen­tu fla­ga­mi, na kto­rych wid­nie­je sło­wo „jutro”, skła­nia­jąc nas do namy­słu nad przy­szło­ścią. Jego roz­pa­da­ją­ca się fla­ga przy­po­mi­nać będzie o naszej kur­czą­cej się przy­szło­ści i zachę­cać do zasta­no­wie­nia nad śla­da­mi, jakie po sobie pozostawiamy.

Fla­gi Mau­rit­sa Boet­t­ge­ra zosta­ją pod­da­ne dzia­ła­niu natu­ry, a ich postę­pu­ją­ca degra­da­cja jest wizu­ali­za­cją coraz sil­niej­szych wia­trów, powsta­łych w wyni­ku zmian kli­ma­tycz­nych spo­wo­do­wa­nych przez czło­wie­ka. Fla­gi są wypro­du­ko­wa­ne na bazie bio­de­gra­do­wal­nej tka­ni­ny i ule­gną peł­ne­mu roz­kła­do­wi, nie szko­dząc ekosystemowi.

W mar­cu 2023 Maur­tis Boet­t­ger, prze­by­wa­jąc na rezy­den­cji arty­stycz­nej na wyspie El Hier­ro, gdzie pra­co­wał nad edy­cją hisz­pań­ską, zgi­nął w nie­wy­ja­śnio­nych okolicznościach.

Powie­wa­ją­ca nad Domem Uto­pii fla­ga, wraz z towa­rzy­szą­cym jej testa­men­tem arty­sty, nie pozwa­la­ją zapo­mnieć o jutrze, któ­re­go może nie być.

Mau­rits Boet­t­ger (1990 – 2023) poj­mo­wał czas zarów­no jako treść, jak i medium swo­jej pra­cy. Eks­pe­ry­men­to­wał z pro­duk­cją, mani­pu­la­cją, per­cep­cją i sprze­da­żą cza­su. Jego ostat­nim obsza­rem badań była cza­so­wość i skoń­czo­ność ludz­kich artefaktów.

wideo Domi­nik Sta­ni­sław­ski / Dom Utopii