Pro­ce­sy twór­cze – warsz­tat dla tan­ce­rzy, per­for­me­rów i akto­rów z Mał­go­rza­tą Haduch

Przy oka­zji pre­zen­ta­cji spek­ta­kli w ramach pro­jek­tu „WCIELENIA_Kraków tań­czy! vol.1”, któ­re­go orga­ni­za­to­rem jest Fun­da­cja Crush On Trash, zapra­sza­my na warsz­ta­ty  z pro­ce­sów twór­czych spek­ta­kli „oŚĆ!” oraz „Woła­nie o powrót”!
W cen­trum prak­ty­ki tanecz­nej będą: oddech, głos w połą­cze­niu z ruchem oraz muzy­ka w two­rze­niu cho­re­ogra­fii. W war­stwie pro­ce­su kom­po­zy­cji spek­ta­klu sku­pi­my się nad dro­gą wybo­ru ele­men­tów, któ­re w osta­tecz­no­ści two­rzą spektakl.

Warsz­ta­ty popro­wa­dzi Mał­go­rza­ta Haduch

Dla kogo?

Dla arty­stów i śred­nio-zaawan­so­wa­nych pasjo­na­tów per­for­me­rów, któ­rzy czu­ją, iż mogli­by wyra­żać się na sce­nie wła­snym języ­kiem, ale nie mają do nie­go doj­ścia. Czę­sto poja­wia się zagad­nie­nie „odwa­gi”, któ­ra mia­ła­by jako­by decy­do­wać o tym, jaką for­mę wybie­ra­my do twór­czej eks­pre­sji czy też two­rze­nia wła­snych spek­ta­kli, etiud, per­for­man­sów. Rów­no­cze­śnie to, co odrzu­ca­my jako z pew­no­ścią nie­in­te­re­su­ją­ce, nud­ne, nie­atrak­cyj­ne, obcia­cho­we i kiczo­wa­te, może oka­zać się wyjąt­ko­wym doświad­cze­niem czy poru­sza­ją­cą kom­po­zy­cją.
Dla­te­go odwo­łu­jąc się do dwóch waż­nych pro­ce­sów twór­czych, pro­po­nu­je­my warsz­ta­ty, na któ­rych moż­na poznać kil­ka narzę­dzi bez­po­śred­nio do zasto­so­wa­nia we wła­snych prak­ty­kach artystycznych.

Kie­dy?
Nie­dzie­la 03.12.2023 godz. 11:00–14:00

Gdzie?
Dom Uto­pii osie­dle Szkol­ne 26 A, sala 202

Co będzie­my robić?

• Pod­sta­wo­wą prak­ty­ką będzie uwol­nie­nie gło­su a za nim podą­ża­ją­ce­go ruchu, eks­pre­sji cia­ła oraz rela­cji, jaka może stwo­rzyć się w tań­cu z wła­snym gło­sem. Bez zna­cze­nia jest, jak on brzmi i czy jest wyuczo­ny, czy nie, lecz co roz­bu­dza w waszej indy­wi­du­al­nej  kre­atyw­no­ści, nawet jeśli nie będzie osta­tecz­nym pro­duk­tem scenicznym.
• Prze­ćwi­czy­my jak czer­pać z prze­ko­na­nia o tym co jest nudne.
• Zapro­po­nu­je­my narzę­dzia takie jak oddech w połą­cze­niu z moż­li­wo­ścią rucho­wej ekspresji.
• Na deser popra­cu­je­my z muzy­ką impro­wi­zo­wa­ną wyko­rzy­sta­ną w spek­ta­klu „Woła­nie o powrót” w wyko­na­niu feno­me­nal­nych arty­stek (Yagi, Lee, Fengxia).
• Osta­tecz­nie przyj­rzy­my się róż­ni­cy pomię­dzy doświad­cza­niem na sce­nie a repre­zen­ta­cją oraz efek­tom her­me­tycz­nej i otwar­tej rela­cji z publicz­no­ścią ponad dekadę.

Mał­go­rza­ta Haduch – to pol­ska tan­cer­ka i cho­re­ograf­ka, doświad­czo­ny peda­gog awan­gar­do­wych form tanecz­nych i współ­cze­snej cho­re­ogra­fii. Absol­went­ka Scho­ol for New Dan­ce Deve­lop­ment w Amster­da­mie (2004) oraz wydzia­łu Zarzą­dza­nia Kul­tu­rą na Uni­wer­sy­te­cie Jagie­loń­skim (MA 2004) Jest twór­cą kil­ku­na­stu spek­ta­kli, w tym naj­bar­dziej istot­ne to „Whi­sper in my Eye” zre­ali­zo­wa­ne na gru­pę tan­ce­rzy w Meksyku.

Ostat­nia pra­ca solo­wa, „oŚĆ!” zosta­ła wyre­ży­se­ro­wa­na spe­cjal­nie dla Mar­ty Man­da­ry­ny Wiśniew­skiej. W per­for­men­sie skro­jo­nym spe­cjal­nie dla Mar­ty twór­czy­nie zaska­ku­ją kom­plet­nie nie­zna­nym gło­sem, meta­fo­rycz­nie i fizycz­nie, oraz obec­no­ścią sce­nicz­ną Man­da­ry­ny, któ­ra na sce­nie w nowej roli jest nie do rozpoznania.

W latach 2012 do 2020 Haduch reali­zo­wa­ła swo­je pro­gra­my autor­skie poświę­co­ne bada­niu impro­wi­za­cji w dzie­dzi­nie muzy­ki i tań­ca: Free The Dan­ce, Fil­mo­we Wtor­ki o Impro­wi­za­cji oraz zaini­cjo­wa­ła serię warsz­ta­tów Prak­ty­ka Impro­wi­za­cji i Per­for­man­ce (PIP). Jej pra­ca arty­stycz­na jest uni­ka­to­wa w ska­li kra­ju, gdyż posze­rza pole dzia­ła­nia w dzie­dzi­nie cho­re­ogra­fii, szcze­gól­nie kom­po­zy­cji i impro­wi­za­cji. Wspól­ny pro­jekt z Kra­kow­ską Orkie­strą Impro­wi­zu­ją­cą, „KIO in Motion”, został wybra­ny spo­śród set­ki zgło­szeń, jako jeden z trzech spek­ta­kli zespo­ło­wych do repre­zen­ta­cji pol­skiej sztu­ki sce­nicz­nej na Pol­skiej Plat­for­mie Tań­ca w 2019 roku. Haduch od 7 lat sta­le współ­pra­cu­je jako cho­re­ograf z Teatrem Baga­te­la w Kra­ko­wie, reży­se­ru­jąc ruch sce­nicz­ny do spek­ta­kli Dariu­sza Star­czew­skie­go, mię­dzy inny­mi w przed­sta­wie­niu „Kot­ka na gorą­cym bla­sza­nym dachu” oraz z Kubą Kowa­li­kiem na offo­wej Sce­na Super­no­va. Kra­kow­ska artyst­ka dwu­krot­nie pro­wa­dzi­ła swo­je bada­nia arty­stycz­ne w ramach Sty­pen­dium Mini­ster­stwa Kul­tu­ry i Dzie­dzic­twa Naro­do­we­go oraz była kil­ka­krot­nie nagro­dzo­na dofi­nan­so­wa­niem z Insty­tu­tu Ada­ma Mic­kie­wi­cza – Pro­gram Kul­tu­ra Pol­ska Na Świe­cie. Lau­re­at­ka Sty­pen­dium Twór­cze­go Mia­sta Kra­ko­wa w 2018 roku oraz Sty­pen­dium Rzą­du Mek­sy­kań­skie­go dla Wybit­nych Obco­kra­jow­ców w 2015. Jako gościn­ny peda­gog odwie­dzi­ła takie uczel­nie jak Roy­al Scot­tish Aca­de­my of Music and Dra­ma, Escu­ela Pro­fe­sio­nal de Dan­za Maza­tlan w Mek­sy­ku, Uni­ver­si­dad Auto­no­ma De Esta­do de Hidal­go, Cen­tro de las Artes de San Luis Poto­si, Amster­dam­se Hoge­scho­ol voor de Kun­sten w Holan­dii, oraz pro­wa­dzi­ła gościn­ne warsz­ta­ty w Pol­skim Teatrze Tań­ca. W 2013 roku wspól­nie z holen­der­ski­mi przy­ja­ciół­mi i ory­gi­nal­ny­mi arty­sta­mi zało­ży­ła wła­sny zespół Help Me To Crash, z któ­re­go naro­dził się naj­waż­niej­szy duet arty­stycz­ny z Marią Mavri­dou i ich wspól­ny per­for­man­ce „No Sugar No Can­dy”. Haduch ma na swo­im kon­cie tak­że trzy autor­skie wysta­wy foto­gra­ficz­ne poświę­co­ne legen­dar­ne­mu pun­ko­we­mu zespo­ło­wi The Ex, mię­dzy inny­mi poka­zy­wa­ne w for­mie insta­la­cji foto­gra­ficz­nej na Festi­wa­lu Trze­cie Ucho w Elek­tro­cie­płow­ni Powi­śle (2011) oraz Festi­wa­lu Music Unli­mi­ted 2016 w Austrii.

Wyda­rze­nie towa­rzy­szą­ce pro­jek­to­wi „WCIELENIA_Kraków tań­czy! vol.1” Fun­da­cji Crush On Trash w ramach zada­nia publicz­ne­go współ­fi­nan­so­wa­ne­go ze środ­ków Mia­sto Kraków.

Fot. Piotr Werewka