Boska Kome­dia: Spo­tka­nia z lau­re­ata­mi Nagro­dy Witkacego

  • data: sobota
    09.12.2023
  • godzina: 12:00 - 20:00

Nagro­da Wit­ka­ce­go ma już 40 lat!

Nagro­da Wit­ka­ce­go to corocz­nie przy­zna­wa­ne odzna­cze­nie dla cudzo­ziem­ca za zasłu­gi w pro­mo­wa­niu pol­skie­go teatru na świe­cie. Po raz pierw­szy nagro­dę przy­zna­no w 1983. Kan­dy­da­tów zgła­sza­ją wybit­ne oso­bi­sto­ści pol­skiej kul­tu­ry, a lau­re­ata wyła­nia spe­cjal­na komi­sja, w któ­rej skład wcho­dzą przed­sta­wi­cie­le Mini­ster­stwa Kul­tu­ry i Dzie­dzic­twa Naro­do­we­go, Insty­tu­tu Teatral­ne­go im. Z.Raszewskiego, a tak­że przed­sta­wi­cie­le Zarzą­du sto­wa­rzy­sze­nia Pol­ski Ośro­dek Mię­dzy­na­ro­do­we­go Insty­tu­tu Teatral­ne­go (PO ITI). Lau­re­at nagro­dy otrzy­mu­je dzie­ło sztu­ki pol­skie­go arty­sty, fun­do­wa­ny jest mu tak­że pobyt w Pol­sce. Pod­czas wizy­ty lau­re­at uczest­ni­czy w serii spo­tkań z pol­skim śro­do­wi­skiem teatral­nym, orga­ni­zo­wa­nych przez PO ITI, oglą­da spek­ta­kle i uczest­ni­czy w sze­re­gu wyda­rzeń kul­tu­ral­nych. Czę­sto też wizy­ta połą­czo­na jest z uczest­nic­twem w trwa­ją­cym w trak­cie poby­tu gościa zna­czą­cym festi­wa­lu teatral­nym – w ostat­nich latach były to Mię­dzy­na­ro­do­wy Festi­wal Dia­log – Wro­cław, Mię­dzy­na­ro­do­wy Festi­wal Kon­takt w Toru­niu, Mię­dzy­na­ro­do­wy Festi­wal Boska Kome­dia w Krakowie.

Lau­re­at tego­rocz­nej Nagro­dy, Soren Gau­ger, odbie­rze ją pod­czas gali fina­ło­wej Festi­wa­lu Boska Kome­dia, zaś spo­tka­nie z nim na żywo odbę­dzie się 8.12 o godz. 18.00 w Klu­bie Zasp, Rynek Głów­ny 41. Roz­mo­wę popro­wa­dzi Ewa Bal.

9.12 w Domu Uto­pii odbę­dzie się sesja onli­ne z trze­ma Lau­re­ata­mi z lat 2019−20−21. Zapra­sza­my na roz­mo­wy z Koichim Kuy­amą, Miche­aelem Hac­ket­tem, a tak­że José Gabrie­lem Lópe­zem Antu­ña­no. Zapra­sza­my do udzia­łu w spo­tka­niach zarów­no na miej­scu w Domu Uto­pii, jak i onli­ne poprzez stro­nę face­bo­oko­wą Pol­skie­go Ośrod­ka ITI.

PRO­GRAM SESJI:

Godz. 12.00 roz­mo­wa z Koichi Kuy­amą (pro­wa­dzi Este­ra Żerom­ska) – połą­cze­nie z Japonią

Godz. 15.00 roz­mo­wa z José Gabriel López Antu­ña­no (pro­wa­dzi Jaro­słąw Biel­ski) – połą­cze­nie z Hiszpanią

Godz. 18.30 roz­mo­wa z Micha­elem Hac­ket­tem (pro­wa­dzi Joan­na Klass) – połą­cze­nie z USA

LAU­RE­ACI – SYLWETKI

Koichi Kuy­ama

uro­dził się 5 czerw­ca 1958 roku w mie­ście Saita­ma (Japo­nia). W 1990 roku otrzy­mał sto­pień dok­to­ra nauk huma­ni­stycz­nych na Uni­wer­sy­te­cie im. Ada­ma Mic­kie­wi­cza w Pozna­niu. W cza­sie dzie­się­cio­let­nie­go poby­tu w Pol­sce osią­gnął bar­dzo wyso­ki poziom zna­jo­mo­ści języ­ka pol­skie­go. Od 2012 roku do chwi­li obec­nej jest zatrud­nio­ny w Insty­tu­cie Pol­skim (dzia­ła­ją­cym przy Amba­sa­dzie RP) w Tokio jako eks­pert do spraw teatru, kina i języ­ka pol­skie­go. Dr Koichi Kuy­ama jest auto­rem mono­gra­fii „Sone­ty Mic­kie­wi­cza a sonet rosyj­ski w dobie roman­ty­zmu” (Inter­na­tio­nal Insti­tu­te of Eth­no­lin­gu­istic and Orien­tal Stu­dies, Stę­szew 1995). Opu­bli­ko­wał ponad 40 arty­ku­łów nauko­wych z zakre­su filo­lo­gii sło­wiań­skiej, lite­ra­tu­ry porów­naw­czej, fil­mo­znaw­stwa i teatro­lo­gii: m.in. „Endo Shu­sa­ku a spra­wa pol­ska”, „Roman­tyzm pol­ski u schył­ku XX wie­ku – wokół ekra­ni­za­cji utwo­rów Mic­kie­wi­cza”, „Nagi­sa Oshi­ma o Andrze­ju Waj­dzie”. Na tle boga­te­go dorob­ku trans­la­to­lo­gicz­ne­go dr. Koichie­go szcze­gól­ną uwa­gę zwra­ca­ją: utwo­ry Ada­ma Mic­kie­wi­cza, Sta­ni­sła­wa Lema, czy Cypria­na Kami­la Nor­wi­da. Ma na swo­im kon­cie rów­nież tłu­ma­cze­nie na język japoń­ski list dia­lo­go­wych ponad czter­dzie­stu pol­skich fil­mów, jak mię­dzy inny­mi: „Popiół i dia­ment”, „Pan Tade­usz”, „Zemsta”, „Katyń”, „Tata­rak”, „Wałę­sa. Czło­wiek z nadziei”, „Powi­do­ki” w reż. A. Waj­dy, „Prę­gi” w reż. Mag­da­le­ny Pie­korz, „Dług” i „Plac Zba­wi­cie­la” w reż. Krzysz­to­fa Krau­ze­go oraz „Rewers” w reż. Bory­sa Lan­ko­sza. Zaj­mu­je się opra­co­wy­wa­niem napi­sów japoń­skich do pol­sko­ję­zycz­nych przed­sta­wień teatral­nych, jak na przy­kład: „Trak­tat o mane­ki­nach”, „Utwór o Mat­ce i Ojczyź­nie”, „Wycin­ka”.

José Gabriel López Antuñano

dok­tor filo­lo­gii romań­skiej, któ­ry jest pro­fe­so­rem zwy­czaj­nym dra­ma­tur­gii i nauk o teatrze na Wyż­szej Szko­le Sztu­ki Dra­ma­tycz­nej Kasty­lii i Leon w Val­la­do­lid (od 2006); dyrek­to­rem i wykła­dow­cą sztuk teatral­nych na Uni­wer­sy­te­cie Mię­dzy­na­ro­do­wym de La Rio­ja (od 2014) oraz wykła­dow­cą teatru i sztuk sce­nicz­nych oraz człon­kiem komi­sji aka­de­mic­kiej pro­gra­mu dok­tor­skie­go stu­diów teatral­nych Insty­tu­tu Teatru Madryc­kie­go (Insti­tu­to de Teatro Madrid – ITEM) Uni­wer­sy­te­tu Com­plu­ten­se w Madry­cie (od 2013). W latach 2004–2010 był kon­sul­tan­tem Mię­dzy­na­ro­do­we­go Festi­wa­lu Kon­takt w Toru­niu. Z jego ini­cja­ty­wy zro­dzi­ła się inte­re­su­ją­ca pol­sko-hisz­pań­ska kopro­duk­cja pt. Cór­ki powie­trza. Sen Bal­la­dy­ny w reży­se­rii Igna­cio Gar­cii na pod­sta­wie utwo­rów Juliu­sza Sło­wac­kie­go oraz Pedro Cal­de­ro­na de la Bar­ca w Teatrze im. Jana Kocha­now­skie­go w Opo­lu, któ­ra mia­ła świa­to­wą pre­mie­rę na Mię­dzy­na­ro­do­wym Festi­wa­lu Teatru Kla­sycz­ne­go w Alma­gro w 2019 roku. Jest auto­rem wie­lu tek­stów ana­li­tycz­nych i kry­tycz­nych publi­ko­wa­nych na łamach naj­waż­niej­szych hisz­pań­skich pism teatral­nych (m.in. „Revi­sta ADE”, „Pri­mer Acto”, „Assa­ig de Teatre”). Zwień­cze­niem tej wie­lo­let­niej pra­cy jest ostat­nia książ­ka pt. La esce­na del siglo XXI ( Sce­na XXI wie­ku) Wydaw­nic­twa Edi­to­rial Aso­cia­ción Direc­to­res de Esce­na (2017), w któ­rej trzy roz­dzia­ły Autor poświę­cił pol­skim arty­stom: Kry­stia­no­wi Lupie, Krzysz­to­fo­wi War­li­kow­skie­mu i Jano­wi Klacie.

Micha­el Hackett

reży­ser, pro­du­cent, pro­fe­sor na uni­wer­sy­te­cie UCLA w Los Ange­les. Jest inspi­ra­to­rem wie­lu cen­nych ini­cja­tyw, pro­jek­tów i kon­tak­tów mają­cych na celu popu­la­ry­za­cję teatru pol­skie­go i sze­rzej kul­tu­ry pol­skiej na grun­cie ame­ry­kań­skim (był m. in. tłu­ma­czem na j. angiel­ski książ­ki Zbi­gnie­wa Raszew­skie­go „Teatr w świe­cie wido­wisk”, zapra­szał na wykła­dy do UCLA pol­skich bada­czy i prak­ty­ków teatru oraz reży­se­ro­wał pre­mie­ry sztuk Wit­ka­ce­go i Gom­bro­wi­cza w Los Ange­les). Zapra­szał do Los Ange­les takich arty­stów jak Pro­vi­so­rium, Gar­dzie­ni­ce, Pieśń Kozła, Teatr Zar i innych.Wyreżyserował m.in. „Bie­sia­dę u hra­bi­ny Kotlu­baj” w Teatrze UCLA Labo­ra­to­ry for The­atre Rese­arch z głów­ną rolą Bar­ba­ry Kraf­ftów­ny, a tak­że „Medy­ta­cję o Dzie­wic­twie” rów­nież z tą aktor­ką. Oby­dwa spek­ta­kle były poka­zy­wa­ne w Pol­sce m.in. w Teatrze Naro­do­wym. Wyre­ży­se­ro­wał „Filok­te­te­sa” gra­nym w Get­ty The­atre, Los Ange­les, z Mar­kiem Pro­bo­szem w roli Ody­sa. Pro­du­ko­wał takie spek­ta­kle jak „Trash sto­ry” Mag­dy Fer­tacz. Był współ­tłu­ma­czem „Nie­sa­mo­wi­tych bra­ci Lim­burg” Benia­mi­na Bukow­skie­go na język angiel­ski. Prze­pro­wa­dził roz­mo­wy z wie­lo­ma pol­ski­mi arty­sta­mi, któ­re zosta­ły opu­bli­ko­wa­ne na łamach reno­mo­wa­nych cza­so­pism amerykańskich.

Pro­jekt współ­fi­nan­so­wa­ny przez Insty­tut Teatral­ny im. Zbi­gnie­wa Raszewskiego

Print this page
#newsletter
Bądź na bieżąco