Nowa Huta w Czechach

fot. z archi­wum Tomáša Moravca

Nowa Huta w Cze­chach! Sta­ło się to moż­li­we za spra­wą Tomáša Mora­vca, arty­sty wizu­al­ne­go i rezy­den­ta Domu Uto­pii. Mora­vec, w ramach zbio­ro­wej wysta­wy SICE MOC NERE­AGU­JU, ALE VŠE SLE­DU­JU (pol. „NIE REAGU­JĘ ZBYT CZĘ­STO, ALE ŚLE­DZĘ WSZYST­KO”) poka­zy­wa­nej w cze­skiej Gale­rie U Bílého Jed­no­ro­žce Kla­to­vy (https://fb.me/e/6zTrfPXPx), pre­zen­tu­je mul­ti­me­dial­ną insta­la­cję „Spo­wal­nia­jąc doświad­cza­nie (Kra­ków)” inspi­ro­wa­ną spa­ce­ra­mi badaw­czy­mi po dziel­ni­cy, któ­re prze­pro­wa­dził latem ubie­głe­go roku pod­czas poby­tu rezy­den­cyj­ne­go w Domu Utopii.

Tomáš Mora­vec eks­plo­ro­wał nie­oczy­wi­ste nowo­huc­kie loka­li­za­cje (m.in. budo­wę tra­sy S7) doku­men­tu­jąc ule­ga­ją­cy trans­for­ma­cji kra­jo­braz dziel­ni­cy. (Post)industrialny cha­rak­ter pra­cy kono­tu­je mały dźwig z zain­sta­lo­wa­nym ekra­nem, na któ­rym wyświe­tla­ny jest zapis wideo z jed­ne­go z nowo­huc­kich spa­ce­rów arty­sty. Całość dopeł­nia wyrwa­na przez nie­okre­ślo­ną mecha­nicz­ną siłę pły­ta, pocho­dzą­ca z Pra­gi. „Per­ce­ive uto­pia as a method” (czy­li „postrze­gaj uto­pię, jako meto­dę”) – gło­si postu­lat Mora­vca, któ­ry wpro­wa­dza­jąc do insta­la­cji ele­men­ty roz­sze­rzo­nej rze­czy­wi­sto­ści Nowej Huty w for­mie uno­szą­ce­go się nad pły­tą napi­su, doko­nu­je jej „usym­bo­licz­nie­nia”, jed­no­cze­śnie uni­wer­sa­li­zu­jąc doświad­cze­nie transformacji.

Wysta­wę w Hra­dec Králo­vé może­cie oglą­dać do koń­ca marca.

A w Nowej Hucie cały czas może­cie podą­żyć śla­dem arty­sty, przy udzia­le roz­sze­rzo­nej rzeczywistości!

Sko­rzy­staj­cie z nasze­go prze­wod­ni­ka, znaj­dzie­cie go TUTAJ.

Zapra­sza­my do ple­ne­ro­wej gale­rii nowo­huc­kich prac Toma­sza Mora­vca, któ­re odkry­je­cie na sty­ku real­no­ści i świa­ta wirtualnego.

Nie zwle­kaj­cie, kra­jo­braz naszej dziel­ni­cy wciąż ewo­lu­uje i zmie­nia się z dnia na dzień, pod­da­ny nara­sta­ją­cej pre­sji i wysił­kom ukie­run­ko­wa­nym na mak­sy­ma­li­za­cję gospo­dar­czej i poli­tycz­nej eks­plo­ata­cji. Dys­to­pij­na wizja struk­tu­ry miej­skiej, w któ­rej nie będzie moż­na wyko­ny­wać żad­nych swo­bod­nych gestów i wyko­rzy­sty­wać prze­strze­ni publicz­nej do dzia­łań poetyc­kich, sta­je się coraz bar­dziej real­na, chy­ba że wspól­nie zawal­czy­my o jej odzyskanie.

Tomáš Mora­vec (*1985) – arty­sta wizu­al­ny miesz­ka­ją­cy w Pra­dze. Ukoń­czył Aka­de­mię Sztuk Pięk­nych w Pra­dze w Pra­cow­ni Pra­cy Inter­me­dial­nej Jiříe­go Přího­dy gdzie reali­zu­je pro­gram dok­to­ranc­ki. We wspól­nych pro­jek­tach z Mate­jem Al-Ali, Petrem Dubem i Roma­nem Štěti­ną bada róż­ne for­my współ­pra­cy arty­stycz­nej i kry­tycz­nej inter­wen­cji w prze­strzeń publiczną.

Reali­za­cja sfi­nan­so­wa­na ze środ­ków Mię­dzy­na­ro­do­we­go Fun­du­szu Wyszeh­radz­kie­go w ramach Vise­grad Artist Resi­den­cy – Visu­al and Sound Arts