Warsz­ta­ty

Głos, muzy­ka, teatr – warsz­tat muzyczny

pro­wa­dze­nie: Domi­nik Strycharski

4 mar­ca, 14 maja

Warsz­ta­ty pró­bu­ją objąć wszyst­kie aspek­ty pra­cy kom­po­zy­to­ra i muzy­ka w teatrze. Pra­ca z muzy­ką w świe­cie teatru jest dzia­ła­niem na bar­dzo wie­lu polach, dla­te­go posta­ram się dotknąć wszyst­kich jej aspektów.

Bar­dzo waż­nym ele­men­tem jest pra­ca z kon­tek­stem, w jakim dźwięk i muzy­ka się znaj­du­ją – z jed­nej stro­ny moż­na wszyst­ko (jak w żad­nej innej rze­czy­wi­sto­ści arty­stycz­nej), a z dru­giej nie­zwy­kle waż­ne jest wie­dzieć, jak muzy­ka w teatrze dzia­ła w kon­tek­ście wizji reży­se­ra. Zaj­mie­my się róż­ny­mi meto­da­mi robie­nia muzy­ki – począw­szy od muzy­ki na żywo, a skoń­czyw­szy na nagra­niach i elektronice.

Będzie­my rów­nież pra­co­wać z gło­sem – kom­po­zy­tor bar­dzo czę­sto współ­pra­cu­je z akto­rem na polu dźwię­ko­wym, dla­te­go war­to zdo­być pod­sta­wo­we umie­jęt­no­ści pra­cy wokal­nej oraz zro­zu­mieć czym jest tekst, dra­ma­tur­gia i nar­ra­cja. Muzy­ka teatral­na nie jest two­rem samo­ist­nym dla­te­go będzie­my dzia­łać z muzy­ką w kon­tek­ście tek­stu mówionego.

Posta­ra­my się rów­nież uru­cho­mić kre­atyw­ność i nowe sły­sze­nie muzy­ki przez włą­cze­nie w dzia­ła­nie frag­men­tu moich warsz­ta­tów wokal­nych, któ­re pro­wa­dzę od kil­ku­na­stu lat.

Warsz­tat zakła­da włą­cza­nie w dzia­ła­nie wszyst­kich uczest­ni­ków, co być może przy­nie­sie rezul­tat w posta­ci wspól­ne­go utwo­ru, wspól­nej pio­sen­ki lub nie­zwy­kłej dźwię­ko­wej przestrzeni. 

Aktor – twór­ca czy tyl­ko uda­wacz? – warsz­tat aktorski

pro­wa­dze­nie: Juliusz Chrzą­stow­ski 

5 mar­ca, 10 czerwca

Bar­dzo czę­sto w prze­strze­ni publicz­nej sły­szy­my zwro­ty typu „zły teatr”, „far­sa, a nie tra­ge­dia”, „złe aktor­stwo”. Para­doks pole­ga na tym, że nie odno­szą się one do oce­ny spek­ta­klu teatral­ne­go, ale są zło­śli­wy­mi opi­nia­mi poli­ty­ków o poli­ty­kach.
Z dru­giej stro­ny kry­ty­cy teatral­ni chcąc pochwa­lić praw­dzi­wych akto­rów za ich role teatral­ne uży­wa­ją sfor­mu­ło­wań: „kre­acja aktor­ska”, „kre­ować rolę”, „two­rzyć postać”.
Co zatem decy­du­je o złym lub wybit­nym aktor­stwie? Zapew­ne moż­na uznać, że pod­sta­wo­wym kry­te­rium jest praw­da. Jeśli cho­dzi o kla­sę poli­tycz­ną praw­da, a w zasa­dzie praw­do­mów­ność, w przy­pad­ku gry aktor­skiej praw­da sce­nicz­na.
Kie­dy wie­rzy­my komuś, kogo widzi­my na sce­nie czy ekra­nie tele­wi­zo­ra? Na co zwra­ca­my uwa­gę?
Dla­cze­go o jed­nych mówi­my, że kła­mią, o dru­gich, że uda­ją, a o swych ulu­bio­nych akto­rach, że wie­rzy­my w każ­de ich sło­wo?
Spró­bu­je­my odpo­wie­dzieć na te pyta­nia w trak­cie warsz­ta­tów aktor­skich zarów­no w dzia­ła­niu i impro­wi­za­cjach, jak i burz­li­wej (miej­my nadzie­ję) dyskusji.

Świa­ty moż­li­we – warsz­tat reżyserski

pro­wa­dze­nie: Lena Frankiewicz

6 mar­ca, 15 maja

To, co od zawsze fascy­nu­je w teatrze pro­wa­dzą­cą, to moż­li­wość two­rze­nia świa­tów skom­po­no­wa­nych na swo­ich wewnętrz­nych zasa­dach. Ele­men­ty są zna­jo­me, ale to ty jesteś twór­cą wła­sne­go kra­jo­bra­zu. Na warsz­ta­cie przyj­rzy­my się roz­ma­itym kom­po­nen­tom teatru i podej­mie­my pró­bę stwo­rze­nia sytu­acji sce­nicz­nej, w ramach któ­rej doko­nu­je się nie­usta­ją­ca wymia­na mię­dzy twór­cą a odbior­cą – tu i teraz, w cza­sie rzeczywistym. 

Mię­dzy pry­wat­nym a spo­łecz­nym – warsz­tat dramaturgiczny

pro­wa­dze­nie: Mate­usz Pakuła 

8 kwiet­nia, 13 maja

Z uczest­ni­ka­mi warsz­ta­tów poroz­ma­wia­my o tym, jak moż­na pisać dziś dla teatru, co pisać i w jakiej for­mie. Co moż­na, co trze­ba, co nas dziś inte­re­su­je, a co nas zupeł­nie nie obcho­dzi? Czy to, co doty­ka nas oso­bi­ście, może być uni­wer­sal­ne i waż­kie spo­łecz­nie? O czym i w jaki spo­sób nie wol­no nam mówić, jakie tabu nadal dzia­ła­ją? Jaką ścież­ka for­mal­ną podą­żać, aby uzy­skać pożą­da­ny efekt? I czy w ogó­le da się ten efekt jak­kol­wiek obliczyć?

Emo­cjo­nal­ność przed­mio­tu – warsz­tat scenograficzny

pro­wa­dze­nie: Justy­na Elminowska 

8 kwiet­nia, 11 czerwca

Sce­no­gra­fia to nie jest tyl­ko budo­wa­nie prze­strze­ni, pro­jek­to­wa­nie deko­ra­cji, stwa­rza­nie akto­rom ota­cza­ją­ce­go ich świa­ta. Waż­ny jest moment, gdy przed­mio­ty na sce­nie zaczy­na­ją żyć, odczu­wać emo­cje, oddy­chać wraz z bohaterami/aktorami. Pod­czas warsz­ta­tu poszu­ka­my wspól­nie, tak­że w dzia­ła­niu, tego momen­tu. Spraw­dzi­my, co jest koniecz­ne, by się zdarzył.

Kto się nie boi cho­re­ogra­fii? – warsz­tat choreograficzny

pro­wa­dze­nie: Rena­ta Piotrowska-Auffret 

10 kwiet­nia, 12 czerwca

Czym jest cho­re­ogra­fia? Jakie są jej pod­sta­wo­we ele­men­ty? Czy cho­re­ogra­fia może stać się sztu­ką zaan­ga­żo­wa­ną spo­łecz­no-poli­tycz­nie? Kto ma odwa­gę się z nią spotkać?