PRO­WA­DZĄ­CY ZAJĘCIA

Przed­sta­wia­my pro­wa­dzą­cych SZKO­ŁĘ EKO­PO­ETY­KI W DOMU UTOPII.

 

Grze­gorz Czemiel

Adiunkt w Zakła­dzie Angli­sty­ki i Ame­ry­ka­ni­sty­ki na Uni­wer­sy­te­cie Marii Curie-Skło­dow­skiej w Lubli­nie, wykła­dow­ca i koor­dy­na­tor w Szko­le Eko­po­ety­ki, tłu­macz. W obsza­rze jego zain­te­re­so­wań badaw­czych leżą: współ­cze­sna poezja i lite­ra­tu­ra New Weird, prze­kła­do­znaw­stwo oraz teo­ria lite­ra­tu­ry i filo­zo­fia, zwłasz­cza eko­po­ety­ka i realizm spe­ku­la­tyw­ny. Ponad­to prze­kła­da tek­sty kry­tycz­no­li­te­rac­kie, nauko­we i poezję.

Julia Fie­dor­czuk

Pisar­ka, poet­ka, tłu­macz­ka, adiunkt w Insty­tu­cie Angli­sty­ki na Uni­wer­sy­te­cie War­szaw­skim. Debiu­to­wa­ła w roku 2000 tomem poetyc­kim Listo­pad nad Narwią, za któ­ry otrzy­ma­ła nagro­dę Pol­skie­go Towa­rzy­stwa Wydaw­ców Ksią­żek. Autor­ka kil­ku zbio­rów wier­szy, opo­wia­dań i dłuż­szych utwo­rów pro­za­tor­skich, w tym nomi­no­wa­nej do nagro­dy Nike powie­ści Nie­waż­kość(2015), oraz Pod słoń­cem (2020). Lau­re­at­ka nagro­dy im. Wisła­wy Szym­bor­skiej za tom Psal­my(2018) i austriac­kiej nagro­dy Huber­ta Bur­dy (2005). W 2015 wyda­ła pio­nier­skie stu­dium Cyborg w ogro­dzie. Wpro­wa­dze­nie do eko­kry­ty­ki, rok póź­niej uzy­ska­ła habi­li­ta­cję na pod­sta­wie cyklu zaty­tu­ło­wa­ne­go: Eko­po­ety­ka a kon­wen­cje poezji ame­ry­kań­skiej XX wie­ku. Razem z Gerar­do Bel­tránem pro­wa­dzi por­tal www.ekopoetyka.org. Jej utwo­ry zosta­ły prze­ło­żo­ne na ponad 20 języ­ków, w tym walij­ski, japoń­ski i islandzki.

Alek­san­dra Gołdys

Socjo­loż­ka, badacz­ka spo­łecz­na i mar­ke­tin­go­wa. Spe­cja­li­zu­je się w bada­niach jako­ścio­wych, etno­gra­ficz­nych oraz ewa­lu­acyj­nych. Współ­pra­co­wa­ła z Fun­da­cją Roz­wo­ju Spo­łe­czeń­stwa Infor­ma­cyj­ne­go, Fun­da­cją Dzie­ci i Mło­dzie­ży, Pra­cow­nią Badań i Inno­wa­cji Spo­łecz­nych „Stocz­nia”, Naro­do­wym Cen­trum Kul­tu­ry. Obec­nie pra­cu­je jako lider­ka pro­jek­tu w EIT Cli­ma­te KIC Polska.

Joan­na Grzymała-Moszczyńska

Psy­cho­loż­ka spo­łecz­na. Dok­to­rat uzy­ska­ła w 2018 roku w Insty­tu­cie Psy­cho­lo­gii UJ. Jej zain­te­re­so­wa­nia badaw­cze sku­pia­ją się wokół sze­ro­ko rozu­mia­nej psy­cho­lo­gii dzia­łań zbio­ro­wych, ze szcze­gól­nym uwzględ­nie­niem zaan­ga­żo­wa­nia w ruch kli­ma­tycz­ny i związ­ki zawo­do­we oraz prze­ciw­dzia­ła­nia wypa­le­niu akty­wi­stycz­ne­mu. Zaj­mu­je się kwe­stia­mi zwią­za­ny­mi z prze­ciw­dzia­ła­niem dys­kry­mi­na­cji oraz psy­cho­lo­gią migra­cji. Jest autor­ką i współ­au­tor­ką wie­lu publi­ka­cji i ksią­żek, w tym: Walcz, pro­te­stuj, zmie­niaj świat! Psy­cho­lo­gia akty­wi­zmu (2019), (Nie)łatwe powro­ty do domu? Funk­cjo­no­wa­nie dzie­ci i mło­dzie­ży powra­ca­ją­cych z emi­gra­cji (2015) oraz Wybra­ne zagad­nie­nia dia­gno­zy psy­cho­lo­gicz­nej dzie­ci i mło­dzie­ży w kon­tek­ście wie­lo­kul­tu­ro­wo­ści oraz wie­lo­ję­zycz­no­ści (2013). Swo­je zain­te­re­so­wa­nia nauko­we łączy z zaan­ga­żo­wa­niem społecznym.

Michał Gulik

Medio­znaw­ca, nauczy­ciel aka­de­mic­ki Uni­wer­sy­te­tu Jagiel­loń­skie­go w któ­rym pro­wa­dzi zaję­cia z obsza­ru post­hu­ma­ni­zmu i teo­rii nowych mediów. Redak­tor „Prze­glą­du Kul­tu­ro­znaw­cze­go”, sta­ły współ­pra­cow­nik „Dwu­ty­go­dni­ka”. Publi­ko­wał mię­dzy inny­mi w „MOCAK Forum”, „Szu­mie” i „Ekra­nach”. Współ­re­dak­tor ksią­żek Wię­cej niż obraz (2015) i Remiks. Teo­rie i prak­ty­ki (2011). Czło­nek kolek­ty­wu ≋h≋o≋m≋a≋r≋, poświę­co­ne­go filo­zo­fii akce­le­ra­cjo­ni­zmu. Kura­tor wysta­wy Second Coming Gre­go­ra Różań­skie­go (2017), współ­ku­ra­tor pro­gra­mu dzien­ne­go festi­wa­lu Unsound.

Gru­pa Centrala

Cen­tra­la to Mał­go­rza­ta Kucie­wicz i Simo­ne De Iaco­bis – gru­pa pro­jek­to­wa i war­szaw­skie stu­dio architektoniczno‑badawcze reali­zu­ją­ce pro­gram rein­ter­pre­ta­cji i inter­wen­cji dążą­cych do odno­wy języ­ka archi­tek­tu­ry. Ich spo­so­by pra­cy są w takiej samej mie­rze kre­owa­ne na bazie wła­snych badań nar­ra­cje zmie­nia­ją­ce wyobra­że­nia o prze­strze­ni, jak i pro­jek­ty budow­la­ne oraz arty­stycz­ne. Są zaan­ga­żo­wa­ne w edu­ka­cję archi­tek­to­nicz­ną — pro­wa­dzą licz­ne spa­ce­ry, wykła­dy i warsztaty.Projekt „Ampli­fi­ka­cja natu­ry” kura­tor­ki Anny Ptak i Cen­tra­li pre­zen­to­wa­ny był w Pawi­lo­nie Pol­skim na 16. Mię­dzy­na­ro­do­wej Wysta­wie Archi­tek­tu­ry — La Bien­na­le di Vene­zia 2018. Obec­nie Cen­tra­la kon­ty­nu­uje ten temat, two­rząc pro­jek­ty o architekturze‑w‑przyrodzie i przyrodzie‑w‑architekturze.

Michał Ksią­żek 

Orni­to­log i kul­tu­ro­znaw­ca, a tak­że prze­wod­nik sybe­ryj­ski. Spę­dził kil­ka lat w Jaku­cji. Publi­ko­wał w „Poli­ty­ce”, „Lesie Pol­skim” i w „Twór­czo­ści”. Lau­re­at m. in. Wro­cław­skiej Nagro­dy Poetyc­kiej „Sile­sius” w kate­go­rii debiut roku za tomik Nauka o pta­kach oraz Nagro­dy Lite­rac­kiej Gdy­nia w kate­go­rii esej za repor­taż Dro­ga 816.

Mał­go­rza­ta Lech

Teatro­loż­ka, dra­ma­turż­ka, peda­goż­ka. W kul­tu­rze pra­cu­je od pięt­na­stu lat jako kura­tor­ka pro­jek­tów, spe­cja­list­ka ds. komu­ni­ka­cji, pro­wa­dzą­ca warsz­ta­ty. Ostat­nio roz­wi­ja swo­je zain­te­re­so­wa­nia w obsza­rze peda­go­gi­ki teatru, uczest­nicz­ka cyklu Teatr-Sztu­ka-Spo­tka­nie w Insty­tu­cie Gro­tow­skie­go we Wro­cła­wiu. Dzia­ła w myśl idei, że edu­ka­cja arty­stycz­na i kul­tu­ral­na są bar­dzo waż­ne w pro­ce­sie dojrzewania.

Krzysz­tof M. Maj

Adiunkt w Kate­drze Tech­no­lo­gii Infor­ma­cyj­nych i Mediów Wydzia­łu Huma­ni­stycz­ne­go Aka­de­mii Gór­ni­czo-Hut­ni­czej w Kra­ko­wie; gro­znaw­ca, teo­re­tyk nar­ra­cji fan­ta­stycz­nych i świa­to­twór­czych. Autor ksią­żek Allo­to­pie. Topo­gra­fia świa­tów fik­cjo­nal­nych (2015) i Świa­to­twór­stwo w fan­ta­sty­ce. Od przed­sta­wie­nia do zamiesz­ki­wa­nia (2019) oraz arty­ku­łów nauko­wych poświę­co­nych bada­niom nad świa­to­twór­stwem, gra­mi wideo, nar­ra­to­lo­gią trans­me­dial­ną i fan­ta­sty­ką. Współ­re­dak­tor ksią­żek More After More. Essays Com­me­mo­ra­ting the Five-Hun­dredth Anni­ver­sa­ry of Tho­mas More’s Uto­pia (2016), Nar­ra­cje fan­ta­stycz­ne (2017), Kse­no­lo­gie (2018) oraz Dys­kur­sy gier wideo (2019).

Michał Matu­szew­ski

Kura­tor fil­mo­wy, pro­gra­mer, badacz, ese­ista fil­mo­wy. Kura­tor wie­lu wyda­rzeń fil­mo­wych i retro­spek­tyw w Cen­trum Sztu­ki Współ­cze­snej Zamek Ujaz­dow­ski, wio­dą­cej insty­tu­cji sztu­ki w Pol­sce – od poka­zów fil­mów eks­pe­ry­men­tal­nych po kino gatun­ko­we. Współ­ku­ra­tor Kon­kur­su Pol­skich Fil­mów Eks­pe­ry­men­tal­nych oraz Kon­kur­su Mię­dzy­na­ro­do­we­go na festi­wa­lu Short Waves. Był człon­kiem mię­dzy­na­ro­do­wych jury (Wene­cja, Ber­lin, Can­nes, Obe­rhau­sen) i opu­bli­ko­wał kil­ka arty­ku­łów na temat wir­tu­al­nej rze­czy­wi­sto­ści i kry­tycz­nych badań nad zwie­rzę­ta­mi w mediach. Jest sty­pen­dy­stą Cul­tu­re and Ani­mals Foun­da­tion i pra­cu­je nad wide­oese­jem na temat spoj­rze­nia zwie­rząt w fil­mie. Czło­nek Pra­cow­ni Ese­ju Fil­mo­we­go w Szko­le Fil­mo­wej w Łodzi. Jego naj­now­szy esej „Pamię­ci topsy/ Re-mem­be­ring Top­sy” jest poka­zy­wa­ny w Muzeum Naro­do­wym w Warszawie.

Rafał Mazur

Muzyk i filo­zof. W swo­jej dzia­łal­no­ści arty­stycz­nej łączy muzy­kę impro­wi­zo­wa­ną, nagra­nia tere­no­we, sound­sca­pe com­po­si­tion i insta­la­cje dźwię­ko­we. W ramach pro­jek­tu „Wiel­ki Dźwięk nie brzmi” łączy aktyw­ność dźwię­ko­wą z zagad­nie­nia­mi poznaw­czy­mi. W ramach Domu Uto­pii – Mię­dzy­na­ro­do­we­go Cen­trum Empa­tii reali­zu­je cykl Kon­cer­tów Głe­bo­kie­go Słu­cha­nia. Pro­jekt zapo­cząt­ko­wał two­rze­nie „Audios­fe­ry” w któ­rej trwa­ją pra­ce nad budo­wą Ogro­du Ciszy. Two­rzy autor­ski pro­jekt filo­zo­ficz­ny „Liste­ning Phi­lo­so­phy” w któ­rym sta­ra się skon­stru­ować ramy moż­li­we­go sys­te­mu myślo­wo-poznaw­cze­go wypro­wa­dzo­ne­go ze spo­so­bu funk­cjo­no­wa­nia zmy­słu słu­chu i opi­sać cechy kul­tu­ry audiocentrycznej. 

Mar­cin Mokry

Poeta. Zade­biu­to­wał w 2017 roku tomem „czy­ta­nie. Pisma”. Od 2019 roku współ­twór­ca pro­jek­tu kul­tu­ral­no-spo­łecz­ne­go „Dings”. Kura­tor sce­ny lite­rac­kiej na Slot Art Festi­va­l’u. W 2022 roku wydał quasi-cyber­pun­ko­wy moc­ku­ment poetyc­ki „żywe linie nowe usta”. Miesz­ka w Rachelanach.

Anna Nacher

Pro­fe­sor nad­zwy­czaj­na w Insty­tu­cie Sztuk Audio­wi­zu­al­nych Uni­wer­sy­te­tu Jagiel­loń­skie­go i kie­row­nicz­ka Zakła­du Mediów Audio­wi­zu­al­nych. Jej zain­te­re­so­wa­nia nauko­we kon­cen­tru­ją się na teo­rii mediów w per­spek­ty­wie kul­tu­ro­znaw­czej, bada­niach nad dźwię­kiem, sztu­ce mediów, e‑literaturze, grach wideo w stra­te­giach arty­stycz­nych. Aktu­al­nie bada este­ty­kę obra­zo­wa­nia post-cyfro­we­go (rze­czy­wi­stość wir­tu­al­na, obra­zo­wa­nie zauto­ma­ty­zo­wa­ne), inter­net plat­forms, oraz nie­re­pre­zen­ta­cjo­ni­stycz­ną teo­rię mediów. Sty­pen­dyst­ka Ful­bri­gh­ta i redak­tor naczel­na Prze­glą­du Kul­tu­ro­znaw­cze­go. Zastęp­czy­ni prze­wod­ni­czą­cej Komi­te­tu Nauk o Kul­tu­rze Pol­skiej Aka­de­mii Nauk. Od grud­nia 2019 w Board of Direc­tors mię­dzy­na­ro­do­wej orga­ni­za­cji Elec­tro­nic Lite­ra­tu­re Organization.

Mar­ta Pawlik

Peda­goż­ka teatru, spe­cja­list­ka ds. wize­run­ku i PR, pro­wa­dzi warsz­ta­ty i spo­tka­nia z mło­dzie­żą w Teatrze im. J. Sło­wac­kie­go w Kra­ko­wie. Filo­log pol­ski z wykształ­ce­nia, absol­went­ka stu­diów pody­plo­mo­wych z zakre­su peda­go­gi­ki teatru w Insty­tu­cie Teatral­nym im. Z. Raszew­skie­go w War­sza­wie, kur­sów i warsz­ta­tów z dzie­dzi­ny ruchu, per­for­man­su i reżyserii. 

Aga­ta Puwalska

Poet­ka. Ukoń­czy­ła stu­dia praw­ni­cze na Uni­wer­sy­te­cie Jagiel­loń­skim. Zaję­ła dru­gie miej­sce w XXVII Ogól­no­pol­skim Kon­kur­sie Poetyc­kim im. Rafa­ła Wojacz­ka. Otrzy­ma­ła wyróż­nie­nie w XXVII Ogól­no­pol­skim Kon­kur­sie Poetyc­kim im. Mar­ka Hła­ski. Lau­re­at­ka 40. Ogól­no­pol­skie­go Kon­kur­su Poetyc­kie­go im. Hali­ny Poświa­tow­skiej. Debiu­to­wa­ła w alma­na­chu Połów. Poetyc­kie debiu­ty 2019. Pierw­szy tom haka! ogło­si­ła w 2021 roku jako lau­re­at­ka pro­jek­tu Biu­ra Lite­rac­kie­go „Pierw­sza książ­ka wier­szem”. Publi­ko­wa­ła mię­dzy inny­mi w „Tle­nie Lite­rac­kim”, „Dro­bia­zgach”, „Sto­ne­rze Pol­skim”, „Babiń­cu Lite­rac­kim” i zinie „PÜF – PUF”. Jej wier­sze zosta­ły włą­czo­ne do Anto­lo­gii dla opor­nych wyda­nej przez Sta­ro­miej­ski Dom Kul­tu­ry w 2020 roku. Ostat­nio opu­bli­ko­wa­ła tom Para­no­ia Bebop (2022).

Maciej Rosiń­ski

Adiunkt w Insty­tu­cie Angli­sty­ki Uni­wer­sy­te­tu War­szaw­skie­go. Ana­li­zu­je dys­kurs nauko­wy i edu­ka­cyj­ny, przede wszyst­kim pod kątem uży­cia figu­ra­tyw­ne­go języ­ka, obra­zów i gestów. Autor mono­gra­fii Meta­phor acti­va­tion in mul­ti­mo­dal disco­ur­se. Case stu­dies on the emer­gen­ce of geo­me­tri­cal con­cepts (2019) i lau­re­at nagro­dy Pol­skie­go Towa­rzy­stwa Języ­ko­znaw­stwa Kogni­tyw­ne­go za naj­lep­szą roz­pra­wę dok­tor­ską obro­nio­ną w 2018 roku.

Mał­go­rza­ta Szydłowska 

Sce­no­graf­ka, dyrek­tor­ka ds. Domu Uto­pii – Mię­dzy­na­ro­do­we­go Cen­trum Empa­tii, wice­dy­rek­tor­ka Teatru Łaź­nia Nowa ds. pro­duk­cji teatral­nych. Absol­went­ka sce­no­gra­fii Aka­de­mii Sztuk Pięk­nych w Kra­ko­wie. Zapro­jek­to­wa­ła sce­no­gra­fię i kostiu­my do kil­ku­dzie­się­ciu spek­ta­kli wysta­wia­nych w teatrach dra­ma­tycz­nych, ope­ro­wych i muzycz­nych w Pol­sce i za gra­ni­cą. Two­rzy insta­la­cje, wysta­wy i pro­jek­ty mul­ti­me­dial­ne. Pomy­sło­daw­czy­ni i kura­tor­ka cyklu edu­ka­cyj­ne­go „Myślą­ca ręka”, reali­zo­wa­ne­go w Teatrze im. Juliu­sza Sło­wac­kie­go w Kra­ko­wie. Pomy­sło­daw­czy­ni i kura­tor­ka pro­jek­tu „Arche­olo­gia codzien­no­ści” reali­zo­wa­ne­go w Domu Utopii. 

Łukasz Trzciń­ski 

Arty­sta wizu­al­ny, kura­tor, współ­za­ło­ży­ciel Fun­da­cji Ima­go Mun­di (obraz świa­ta / świat w obra­zie), spe­cja­li­sta ds. edu­ka­cji arty­stycz­nej i pro­jek­tów spo­łecz­nych Domu Uto­pii. Od lat 90. reali­zu­je pro­jek­ty dedy­ko­wa­ne eko­no­micz­nej i spo­łecz­nej trans­for­ma­cji Nowej Huty. Autor/kurator takich pro­jek­tów jak: Homo Hutens (1997−2001), 802 pro­cent nor­my (2007), GERMS-DNA Nowej Huty (2017÷2022), serii Warsz­ta­tów Soli­dar­no­ści Mię­dzy­ga­tun­ko­wej (2022) dedy­ko­wa­nej jej nie­ludz­kim miesz­kań­com oraz pro­jek­tu idealcity.pl (2017–  ), w któ­rym Nowa Huta sta­je się klu­czem do bada­nia sze­rzej uję­te­go doświad­cze­nia nowoczesności. 

Poni­żej udo­stęp­nia­my link do for­mu­la­rza zapisów:

fot. tytu­ło­we Albert Zawada