„»Tań­cząc« na dachu” – spo­tka­nie z Bar­tło­mie­jem Dobroczyńskim

Zapra­sza­my na cykl spo­tkań i warsz­ta­tów z psy­cho­te­ra­peut­ka­mi i psy­cho­te­ra­peu­ta­mi, pod­czas któ­rych będzie­my zachę­cać do tro­ski o zdro­wie psy­chicz­ne i emo­cjo­nal­ne, a tak­że inspi­ro­wać do roz­wo­ju świa­do­mo­ści i uważ­ne­go wsłu­cha­nia się w swo­je ciało. 

Trud­no­ści psy­chicz­ne i emo­cjo­nal­ne mogą przy­brać róż­ną for­mę i natę­że­nie. Nie­któ­rzy potra­fią wołać o pomoc, inni cier­pią w samot­no­ści. Co stoi na prze­szko­dzie do zro­bie­nia pierw­sze­go kro­ku, w stro­nę zna­le­zie­nia wspar­cia? Po co podej­mo­wać wysi­łek psy­cho­te­ra­pii? Czym w ogó­le jest ten proces?

Inspi­ra­cją cyklu jest spek­takl „Pada­ło” w reży­se­rii Anny Grysz­ków­ny, któ­ry moż­na zoba­czyć w Teatrze Łaź­nia Nowa (zachę­ca­my do zoba­cze­nia spek­ta­klu przed wyda­rze­nia­mi z nasze­go cyklu). 

„Kry­zy­sy coraz licz­niej doty­ka­ją nasze­go życia – pry­wat­ne­go, spo­łecz­ne­go i glo­bal­ne­go – eks­per­ci zaś mówią, że doszli­śmy do momen­tu nie­usu­wal­ne­go wie­lo­kry­zy­su” – czy­ta­my w książ­ce „Tań­cząc. Roz­mo­wy o kry­zy­sie i prze­mia­nie”, któ­rej auto­ra­mi są Agniesz­ka Juce­wicz i prof. Bar­tło­miej Dobro­czyń­ski (Wydaw­nic­two Ago­ra, 2024).

Auto­rzy zade­dy­ko­wa­li swo­je poszu­ki­wa­nia dróg wyj­ścia z tej sytu­acji „wszyst­kim, któ­rzy czu­ją, że zna­leź­li się w miej­scu, gdzie boli, cza­sem bar­dzo, i nie wia­do­mo, dokąd iść dalej ani co robić, bo sta­re spo­so­by radze­nia sobie zawo­dzą”. „Tań­cząc…” sta­ło się dla nas oka­zją do spo­tka­nia i roz­mo­wy z prof. Bar­tło­mie­jem Dobro­czyń­skim na temat kry­zy­su i prze­mia­ny, ale rów­nież nadziei, któ­ra jest dzi­siaj nie­zwy­kle potrzeb­na. Gdzie i w jaki spo­sób może­my ją odna­leźć? Czy jest na to jakaś szcze­gól­na recep­ta? Jaką rolę w tych poszu­ki­wa­niach odgry­wa sztu­ka? I jak szyb­ko trze­ba biec, żeby spo­tkać się z kryzysem? 

Roz­mo­wę, któ­ra jest czę­ścią cyklu wokół spek­ta­klu „Pada­ło”, popro­wa­dzi Mar­ta Per­chuć-Burzyń­ska, dzien­ni­kar­ka radia TOK FM. 

Jeśli pogo­da dopi­sze, spo­tka­my się na dachu Domu Uto­pii, skąd widać i sły­chać więcej. 

Bar­tło­miej Dobro­czyń­ski – psy­cho­log, dok­tor habi­li­to­wa­ny, pro­fe­sor nad­zwy­czaj­ny w Insty­tu­cie Psy­cho­lo­gii UJ. Czło­nek Kole­gium Inter­dy­scy­pli­nar­ne­go Cen­trum Ety­ki Wydzia­łu Filo­zo­ficz­ne­go UJ oraz zespo­łu mie­sięcz­ni­ka „Znak”. Zaj­mu­je się histo­rią psy­cho­lo­gii, psy­cho­pa­to­lo­gii i psy­cho­ana­li­zy, irra­cjo­na­li­zmem, rela­cją mię­dzy ducho­wo­ścią a psy­chi­ką, a tak­że sztu­ką i alter­na­tyw­ny­mi rucha­mi kul­tu­ro­wy­mi. Autor m.in.: „New Age. Il pen­sie­ro di una «nuova era»” (1997), „Idea nie­świa­do­mo­ści w pol­skiej myśli psy­cho­lo­gicz­nej przed Freu­dem” (2005), „Kło­po­ty z ducho­wo­ścią. Szki­ce z pogra­ni­cza psy­cho­lo­gii” (2009). Współ­au­tor ksią­żek: „Histo­ria pol­skiej myśli psy­cho­lo­gicz­nej” (2009, z Tere­są Rze­pą), „Od Jekel­sa do Wit­ka­ce­go. Psy­cho­ana­li­za na zie­miach pol­skich pod zabo­ra­mi 1900–1918. Wybór tek­stów” (2016, z Paw­łem Dyblem), „Czy­je jest nasze życie?” (2017, z Olgą Dren­dą) oraz „Nie­za­bliź­nio­na rana Nar­cy­za. Dyp­tyk o nie­świa­do­mo­ści i począt­kach pol­skiej psy­cho­ana­li­zy” (2018, z Mirą Marcinów).

Fot. Alek­san­dra Młynarczyk-Gemza