Pokaz filmu „Perłowy guzik” reż. Patricio Guzmán
Wprowadzenie: Anna Nacher
15 października, godz. 19.00−21.00
Dom Utopii
Bilety: 15zł
Czy ocean może przechowywać ślady ludzi, ich historii, przemocy i cierpienia?
„Perłowy guzik” („El botón de nácar”) Patricio Guzmána to jeden z najbardziej niezwykłych filmowych esejów o pamięci wody. Chilijski reżyser prowadzi nas przez Patagonię – krainę fiordów, wysp, lodowców i oceanu – tworząc opowieść, w której natura przestaje być jedynie krajobrazem. Woda staje się w tej opowieści żywym archiwum. Guzmán splata dwie historie, które dzielą dziesięciolecia, a łączy tytułowy guzik.
Pierwsza prowadzi do rdzennych mieszkańców Patagonii – ludów od wieków żyjących w ścisłej relacji z wodą, których świat został niemal unicestwiony w wyniku kolonizacji. Druga przenosi nas do czasów dyktatury Augusto Pinocheta i historii więźniów politycznych, którzy zostali zamordowani, a ich ciała zostały wrzucane do oceanu.
„Perłowy guzik” łączy dokument, historię, kosmologię, naturę i politykę. To filmowa medytacja nad relacją człowieka z krajobrazem i pytaniem, czy miejsca mogą przechowywać pamięć o tych, którzy je zamieszkiwali.
Film poprzedzi wprowadzenie Anny Nacher, profesory w Instytucie Sztuk Audiowizualnych Uniwersytetu Jagiellońskiego, badaczki sztuki mediów, humanistyki środowiskowej, praktyk dźwiękowych i kultury cyfrowej.
„Perłowy guzik” („El botón de nácar”)
Produkcja: Francja / Chile / Hiszpania, 2015
Czas trwania: 82 minuty
Reżyseria: Patricio Guzmán
Scenariusz: Patricio Guzmán
Zdjęcia: Katell Djian
Montaż: Emmanuelle Joly
Muzyka: Miranda & Tobar, Hughes Maréchal
Producentka: Renate Sachse / Atacama Productions
Koprodukcja: Valdivia Film, Mediapro, France 3 Cinéma
Dystrybucja: Pyramide Films
Wydarzenia są częścią projektu „Odyseja Nowohucka 2026 – „Pamięć wody”, realizowanego od 15 października do 27 listopada w przestrzeni Teatru Łaźnia Nowa i Domu Utopii. W programie znalazły się m.in. spotkania, warsztaty, wykłady, wystawy, koncerty i debata.
Czy woda pamięta? Czy rzeka może być archiwum miasta? Czy krajobraz przechowuje ślady ludzi, którzy żyli w nim przed nami? Te pytania stały się punktem wyjścia do trzeciej edycji Odysei Nowohuckiej.
„Pamięć Wody” jest interdyscyplinarnym projektem artystycznym, w którym punktem wyjścia jest pytanie o wodę jako nośnik pamięci – biologicznej, kulturowej, środowiskowej i osobistej.
- Interesuje nas woda nie tylko jako zasób, od którego zależy nasze życie, ale jako medium łączące pozornie odległe od siebie światy: ludzkie ciało i rzekę, historię i teraźniejszość, sztukę i ekologię, materię i pamięć. – mówi Małgorzata Szydłowska, pomysłodawczyni i kuratorka projektu.
„Pamięć wody” wyrasta z przekonania, że historię miejsca można czytać nie tylko poprzez budynki, dokumenty i ludzkie biografie. Można jej szukać również w krajobrazie. Woda wyznaczała drogi, przy których osiedlali się ludzie, poruszała młyny, nawadniała pola, kształtowała lokalne ekosystemy. Kiedy powstawała Nowa Huta, część tego wodnego krajobrazu została podporządkowana rodzącemu się miastu.
Punktem wyjścia do projektu, który stanowi trzecią odsłonę Odysei Nowohuckiej, stała się powieść Tam na niebie są rzeki autorstwa Elif Shafak, w której jedna kropla wody przemierza stulecia, przekraczając granice miejsc i czasu. Jest świadkiem i nośnikiem opowieści – metaforą pamięci, która nigdy nie znika, zmienia tylko swój stan i znowu powraca.
Do projektu zostały zaproszone artystki i artyści reprezentujący różne dziedziny i języki sztuki. Wśród nich m.in. Anna Nacher, Alicja Patanowska, Rafał Mazur i Wojtek Radtke.
Kuratorką „Pamięci wody” jest Małgorzata Szydłowska.
Organizatorzy Odysei Nowohuckiej: Teatr Łaźnia Nowa, Dom Utopii

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego
Fot: mat. dystrybutora