Kon­cer­ty Głę­bo­kie­go Słu­cha­nia z Rafa­łem Mazu­rem (BUL­WART SZTUKI)

Głę­bo­kie Słu­cha­nie (Deep Liste­ning) to model słu­cha­nia wykształ­co­ny przez ame­ry­kań­ską kom­po­zy­tor­kę Pau­li­ne Oli­ve­ros, w wyni­ku obser­wa­cji, że ludzie – choć mają ku temu wszel­kie moż­li­wo­ści – nie słu­cha­ją i igno­ru­ją więk­szość ota­cza­ją­cych ich dźwię­ków. Słu­cha­nie głę­bo­kie, jak każ­da dzia­łal­ność, wyma­ga dłu­gie­go tre­nin­gu. Prak­ty­kę nale­ży jed­nak zacząć od pierw­sze­go kro­ku. Do jego zro­bie­nia chcie­li­by­śmy Pań­stwa zapro­sić w ramach Kon­cer­tów Głę­bo­kie­go Słu­cha­nia. Będzie­my w ich trak­cie słu­chać ota­cza­ją­ce­go nas świa­ta przy uży­ciu mikro­fo­nów i słu­cha­wek (tzw. słu­cha­nie bli­skie), któ­re pomo­gą nam usły­szeć igno­ro­wa­ne na co dzień dźwięki.

Prze­wod­ni­kiem będzie muzyk i filo­zof Rafał Mazur, któ­ry wybrał miej­sca i pory słu­cha­nia pod kątem ich dźwię­ko­wej wyjąt­ko­wo­ści. Sku­pi­my się na dźwię­kach nie­uświa­da­mia­nych, zato­pi­my w świe­cie zja­wisk aku­stycz­nych i spró­bu­je­my odna­leźć w ota­cza­ją­cej nas tkan­ce dźwię­ko­wej nowe prze­strze­nie. Dzię­ki temu dostrze­że­my na nowo nasze naj­bliż­sze otocz­nie – tym razem poprzez ucho. Rów­no­cze­śnie naszą aktyw­no­ścią aural­ną włą­czy­my się w ogło­szo­ne przez Deep Liste­ning Cen­tre obcho­dy Roku Głę­bo­kie­go Słuchania.

Każ­dy kon­cert potrwa ok. 2 godzi­ny i będzie poprze­dzo­ny krót­kim wstę­pem Rafa­ła Mazu­ra doty­czą­cym idei Głę­bo­kie­go Słuchania.

3.07 NIE­DZIE­LA / 14:00

Lody z Włodzimierzem

W nie­dziel­ne popo­łu­dnia, w miej­scu, gdzie nie­gdyś spa­ce­ro­wał towa­rzysz Wło­dzi­mierz Ilicz, nowo­hu­cia­nie maso­wo cie­szą się sma­ka­mi wybor­nych lodów. Roz­ma­wia­ją w kolej­kach do lodziar­ni, na ław­kach, pod­czas spa­ce­rów, a wokół bie­ga­ją, śmie­ją się i pisz- czą dzie­ci, nie­rzad­ko urzą­dza­jąc wyści­gi na hulaj­no­gach. Nad tym wszyst­kim, śpie­wa­jąc wyso­ki­mi gło­sa­mi, krą­żą jerzy­ki. Czy roz­ta- pia­ją­ce się lody moż­na usłyszeć?

10.07 NIE­DZIE­LA / 13:00

Hydro-sym­fo­nia

W ramach kon­cer­tu zapro­si­my Pań­stwa na kaja­ki i łód­ki, któ­ry­mi wypły­nie­my na Zalew Nowo­huc­ki. Posłu­cha­my jak brzmi oko­li­ca, któ­rej dźwię­ki roz­no­szą się po tafli wody; jak brzmią słu­cha­ne z bli­ska fon­tan­ny; co sły­chać w Zale­wie – do cze­go uży­je­my hydro­fo­nu, czy­li mikro­fo­nu zbie­ra­ją­ce­go dźwię­ki pod wodą. Może usły­szy­my pod­wod­nych miesz­kań­ców tej okolicy?

15.07 PIĄ­TEK / 19:30

Cen­tral­ny punkt słuchania

Na Plac Cen­tral­ny chce­my Pań­stwa zapro­sić na kon­cert nie­mal roc­ko­wy. Miej­sce to roz­brzmie­wa nie­zwy­kłą kaska­dą wszel­kie­go rodza­ju dźwię­ków, szcze­gól­nie w godzi­nach wzmo­żo­nej aktyw­no- ści miesz­kań­ców. Ze wszyst­kich stron dobie­ga szum pędzą­cych samo­cho­dów i moto­cy­kli, zgrzy­ty i dzwon­ki tram­wa­jów, ryt­micz­ne sygna­ły sygna­li­za­cji przy przej­ściach dla pie­szych i wie­le innych. Ponad­to wie­czor­ne godzi­ny przy­no­szą gwar ludz­kich gło­sów z całej oko­li­cy. Jest cze­go posłuchać!

22.07 PIĄ­TEK / 21:00

Nasłu­chi­wa­nie ze szczy­tu Utopii

To wia­do­ma spra­wa, że szczy­ty wszel­kich uto­pii są nie do odna- lezie­nia, ale na kolej­ny kon­cert chce­my zapro­sić na dach Domu Uto­pii. Z tego punk­tu będzie­my „obser­wo­wać” uchem wie­czor­ne dźwię­ki docho­dzą­ce znad Zale­wu Nowo­huc­kie­go, któ­ry w piąt­ko- we, let­nie wie­czo­ry zazwy­czaj tęt­ni życiem. Posta­ra­my się tak­że usły­szeć dźwię­ki dobie­ga­ją­ce z lud­ne­go Osie­dla Szkolnego.

29.07 PIĄ­TEK / 17:00

Wan­da słu­cha Mittala

Na ten kon­cert wybie­rze­my się w wyjąt­ko­we, a zara­zem cha­rak- tery­stycz­ne dla Nowej Huty miej­sce – na kopiec Wan­dy. Z jego szczy­tu otwie­ra nam się aku­stycz­na per­spek­ty­wa na teren daw­ne­go Kom­bi­na­tu, obec­nie zakład Acce­lor Mit­tal. Ponad­to źró­dłem dźwię­ków jest ruchli­wy frag­ment tra­sy S7 oraz obfi­ty w tej oko­li­cy drze­wo­stan. Spró­bu­je­my się dowie­dzieć, co Wan­da może sły­szeć na co dzień.

6.08 SOBO­TA / 8:00

Gra­ni­ca – pomię­dzy antro­po- i biosferą

W Nowej Hucie obok zwar­tej miesz­ka­nio­wej zabu­do­wy znaj­du­je się wie­le miejsc zie­lo­nych. Dzię­ki temu może­my w dziel­ni­cy zna­leźć licz­ne prze­strze­nie, w któ­rych antro­pos­fe­ra (dźwię­ki gene­ro­wa­ne przez dzia­łal­ność czło­wie­ka) mie­sza się z bios­fe­rą i geo­s­fe­rą (dźwię­ka­mi gene­ro­wa­ny­mi przez orga­ni­zmy żywe – zwie­rzę­ta i rośli­ny – oraz zja­wi­ska przy­rod­ni­cze, jak wiatr i woda). Wyjąt­ko­wym miej­scem łączą­cym te dwie kra­iny dźwię­ko­we jest Skwer Budow- niczych Nowej Huty, w pobli­żu Nowo­huc­kie­go Cen­trum Kul­tu­ry. Uczest­ni­cząc w kon­cer­cie na gra­ni­cy świa­tów, może­my usły­szeć dźwię­ki ich obu. Spo­ty­ka­my się przed wej­ściem głów­nym do NCK.

13.08 SOBO­TA / GODZ. 5:00

Trze­pot skrzy­deł nad Dłubnią

Kon­cert odbę­dzie się w oko­li­cach Zale­wu Nowo­huc­kie­go, tuż nad stro­mym zbo­czem kory­ta Dłub­ni. Posta­ra­my się posłu­chać pie­śni rze­ki, na tle któ­rej będą roz­brzmie­wa­ły poran­ne śpie­wy licz­nie za- miesz­ku­ją­cych tę oko­li­cę pta­ków. Od cza­su do cza­su swo­je per­ku- syj­ne moty­wy doło­ży prze­jeż­dża­ją­cy poran­ny tram­waj. Wytę­ża­jąc słuch, usły­szy­my deli­kat­ne osti­na­to tęż­ni i poran­nych biegaczy.

20.08 SOBO­TA / GODZ. 11:30

Śpiew traw – Łąki Nowohuckie

Łąki Nowo­huc­kie to nowo­huc­ki ewe­ne­ment zarów­no przy­rod­ni­czy, jak i aku­stycz­ny. Chcie­li­by­śmy zapro­sić Pań­stwa na kon­cert do tej nie­zwy­kłej enkla­wy. Usią­dzie­my pośród traw, by posłu­chać o czym śpie­wa­ją wraz z drze­wa­mi, owa­da­mi i ptakami.

27.08 SOBO­TA / GODZ. 18:00

Archi­pe­lag audios­fe­ry Nowej Huty – debata

Deba­ta doty­czą­ca eko­lo­gii aku­stycz­nej, śro­do­wi­ska dźwię­ko­we­go Nowej Huty, potrze­by ciszy i idei stwo­rze­nia quiet urban par­ku.

Być może jed­ną z nie­licz­nych korzy­ści pan­de­mii jest fakt, że mia- sta uspo­ko­iły się i uci­chły, co uświa­do­mi­ło miesz­kań­com, w jakim hała­sie żyją na co dzień. Coraz czę­ściej poja­wia­ją się bada­nia doty­czą­ce miej­skie­go (i nie tyl­ko) zanie­czysz­cze­nia hała­sem, a odpo­wie­dzią na ich nie­po­ko­ją­ce wyni­ki są ini­cja­ty­wy mają­ce na celu mini­ma­li­zo­wa­nie uciąż­li­wych dźwię­ków. Jed­ną z nich jest idea quiet urban par­ku, czy­li miej­skich par­ków ciszy. Chcie­li­by- śmy Pań­stwa zapro­sić na deba­tę doty­czą­cą eko­lo­gii aku­stycz­nej i audios­fe­ry Nowej Huty. Czy dźwię­ki, któ­re gene­ru­je dziel­ni­ca są uciąż­li­we dla miesz­kań­ców? Czy musi­my nauczyć się żyć z hała­sem? Co zro­bić, aby uczy­nić z Huty miej­sce przy­ja­zne pod wzglę­dem jako­ści sygna­łów aku­stycz­nych? Czy odpo­wie­dzią na natę­że­nie dźwię­ków mógł­by być park ciszy?

fot. Rafał Drewniany