Dla­cze­go topić się dwa razy w tej samej rze­ce? – wysta­wa Jaku­ba Wójcika

Dla­cze­go topić się dwa razy w tej samej rzece?

wysta­wa dyplo­mo­wa Jaku­ba Wójcika

Wer­ni­saż: 23 czerw­ca 2026, godz. 18.00, Teatr Łaź­nia Nowa

Wysta­wa dostęp­na od 24 czerw­ca do 5 lip­ca 2026

Współ­or­ga­ni­za­tor

Teatr Łaź­nia Nowa / Dom Utopii

Wysta­wa dostęp­na na godzi­nę przed spek­ta­kla­mi oraz w innych godzi­nach dla grup po wcze­śniej­szej rezer­wa­cji pod adre­sem mailo­wym: rezerwacja@domutopii.pl

Wysta­wa „Dla­cze­go topić się dwa razy w tej samej rze­ce?” to pro­jekt dyplo­mo­wy powsta­ły na Wydzia­le Malar­stwa (kie­ru­nek sce­no­gra­fia) Aka­de­mii Sztuk Pięk­nych w Kra­ko­wie pod opie­ką prof. dr hab. Moni­ki Wany­ura-Kuro­sad, z anek­sem reali­zo­wa­nym w pra­cow­ni inter­dy­scy­pli­nar­nej prof. dr hab. Bogu­sła­wa Bachorczyka.

Punk­tem wyj­ścia dla eks­po­zy­cji jest tekst Mar­ci­na Wichy „Rze­czy, któ­rych nie wyrzu­ci­łem”, któ­re­go per­spek­ty­wa zosta­je odwró­co­na – opo­wieść pro­wa­dzo­na jest z punk­tu widze­nia dziec­ka, pozba­wio­ne­go przed­mio­tów i prze­strze­ni budu­ją­cych jego doświadczenie.

Wysta­wa przyj­mu­je for­mę prze­strzen­nej rekon­struk­cji pamię­ci – zło­żo­nej z frag­men­tów, śla­dów i oca­la­łych ele­men­tów. Jej cen­tral­nym moty­wem jest samot­ny fun­da­ment oraz autor­skie gobe­li­ny, któ­re two­rzą mate­rial­ną tkan­kę tej narracji.

Towa­rzy­szą­ce pro­jek­to­wi tek­sty ope­ru­ją nie­do­po­wie­dze­niem i elip­są – naj­waż­niej­sze zna­cze­nia pozo­sta­ją ukry­te, budu­jąc struk­tu­rę przy­po­mi­na­ją­cą rebus. To opo­wieść o tym, co utra­co­ne, prze­mil­cza­ne i trud­ne do nazwa­nia – a tak­że o tym, co mogło się wyda­rzyć, lecz nigdy się nie wydarzyło.

Jakub Wój­cik. Uro­dzo­ny w Tar­no­wie. Absol­went Zespo­łu Szkół Pla­stycz­nych im. Artu­ra Grot­t­ge­ra w Tar­no­wie na spe­cja­li­za­cji tka­ni­na arty­stycz­na. Aktu­al­nie stu­dent pią­te­go roku sce­no­gra­fii na Wydzia­le Malar­stwa w Aka­de­mii Sztuk Pięk­nych im. Jana Matej­ki w Krakowie.