„Cyklo­ok­sy­to­cy­na” z Ale­ką Polis

2, 5 i 6 stycz­nia, w trak­cie spo­tkań tera­peu­tycz­nych w Domu Uto­pii, anga­żu­ją­cych oso­by z Ukra­iny z doświad­cze­niem trau­my wojen­nej, powsta­nie kolej­na wer­sja pra­cy Ale­ki Polis z serii „Cyklo­ok­sy­to­cy­na”.

„Cyklo­ok­sy­to­cy­na” Ale­ki Polis swój zaczyn ma w… Szwe­cji. W trak­cie poby­tu na sty­pen­dium twór­czym w tym kra­ju, w rów­no­ścio­wym spo­łe­czeń­stwie, uwa­gę artyst­ki zwra­cał uwa­gę fakt, że oso­by z doświad­cze­niem migra­cyj­nym są trak­to­wa­ne ina­czej, spy­cha­ne na mar­gi­nes. To wte­dy poja­wił się pomysł stwo­rze­nia wie­ży, osa­dzo­nej kon­cep­cyj­nie na syner­gii czte­rech kolo­rów (czar­ny, czer­wo­ny, żół­ty i bia­ły), sym­bo­li­zu­ją­cych zarów­no czte­ry kolo­ry skó­ry jak i czte­ry stro­ny świa­ta. Wedle zamy­słu, two­rzą­ce wie­żę sze­ścia­ny zmniej­sza­ją się wraz z jej wyso­ko­ścią, by u zwień­cze­nia, coraz bar­dziej roz­drob­nio­ne, stwo­rzyć osta­tecz­nie jed­ną całość.

Cyklo­ok­sy­to­cy­na, któ­rej tytuł nawią­zu­je do nazwy hor­mo­nu miło­ści, funk­cjo­nu­je w sze­re­gu odsłon. Zarów­no jako tera­peu­tycz­ny totem, któ­ry per­for­mu­je wraz z oso­ba­mi uczest­ni­czą­cy­mi, ale tak­że jako seria obra­zów – od ponad deka­dy Ale­ka Polis two­rzy bowiem cyklo­ok­sy­to­cy­ny man­da­licz­ne, któ­re powsta­ją inten­cjo­nal­nie – dla przy­ja­ciół, zna­jo­mych, krew­nych czy idei, któ­re wpły­nę­ły na życie artyst­ki – tra­fia­jąc do osób potrze­bu­ją­cych wspar­cia, a nie­rzad­ko przez nie są też współtworzone.

Powsta­ją­ce od 2010 roku pra­ce man­da­licz­ne two­rzo­ne są na pla­nie kwa­dra­tu. Każ­da jest foto­gra­fo­wa­na i nume­ro­wa­na. Im wyż­szy numer, tym pra­ca bar­dziej dokład­na, dopra­co­wa­na, ale też coraz bar­dziej pozba­wio­na pier­wot­nej eks­pre­sji towa­rzy­szą­cej malo­wa­niu. Kolo­ry artyst­ka wybie­ra loso­wo, trak­tu­jąc sie­bie, jako swo­istą maszy­nę losującą.

Wer­sja man­da­licz­na, opar­ta jest na wer­sji trój­wy­mia­ro­wej, ujmu­ję prze­strzen­ną wie­żę w wido­ku z góry (w for­mie rzu­tu pozio­me­go). Koło (kula sfe­rycz­na), sym­bo­li­zu­ją­ce w man­da­li nie­bo, jest uzy­ska­ne przez złu­dze­nie optycz­ne. To wer­sja man­da­li, w któ­rej kwa­drat sta­je się kołem a koło kwa­dra­tem. Jest rodza­jem dia­gra­mu (uprosz­cze­niem gra­ficz­nym idei) cha­osu zamie­nia­ją­ce­go się w harmonię.

Tera­peu­tycz­na i inte­gru­ją­ca funk­cja man­dal Ale­ki Polis zare­zo­no­wa­ła tak­że w reak­cji na wojen­ne wyda­rze­nia ostat­nie­go cza­su. 1 mar­ca 2014, w momen­cie agre­sji Rosji na Ukra­inę (anek­sja Kry­mu), artyst­ka prze­ka­za­ła w Kijo­wie jed­ną z prac śro­do­wi­sku sztu­ki, oku­pu­ją­ce­mu wte­dy ukra­iń­skie Mini­ster­stwo Kul­tu­ry. W nama­lo­wa­nej zaś w 2022r „Cyklo­ok­sy­to­cy­nie” (nr 63) kolor czar­ny został zmie­nio­ny przez artyst­kę na kolor niebieski.

Kon­ty­nu­acja tego pro­ce­su będzie mia­ła miej­sce w Domu Uto­pii, gdzie w trak­cie spo­tkań tera­peu­tycz­nych, anga­żu­ją­cych oso­by z Ukra­iny z doświad­cze­niem trau­my wojen­nej powsta­nie następ­na wer­sja mandali.

Ser­decz­nie zapra­sza­my wszyst­kich chęt­nych do udzia­łu! Szcze­gó­ło­we infor­ma­cje znaj­dzie­cie pod adre­sem rezerwacja@domutopii.pl, gdzie przyj­mu­je­my kolej­ne zgłoszenia.

Alek­san­dra Poli­sie­wicz (pseud. Ale­ka Polis) – artyst­ka wizu­al­na two­rzą­ca w obsza­rze sztu­ki (post) kry­tycz­nej oraz femi­ni­stycz­nej. W swo­ich reali­za­cjach posłu­gu­je się wideo, foto­gra­fią cyfro­wą, malar­stwem, two­rzy ani­ma­cje oraz fil­my dokumentalne.

Reali­za­cja Ale­ki Polis w Domu Uto­pii jest czę­ścią pro­jek­tu „Sen­so­rium posze­rzo­ne” finan­so­wa­ne­go ze środ­ków Fun­du­szu Sta­bi­li­za­cyj­ne­go dla Kul­tu­ry i Edu­ka­cji 2022 Mini­ster­stwa Spraw Zagra­nicz­nych Repu­bli­ki Fede­ral­nej Nie­miec oraz Goethe Institut.

rys. „Cyklo­ok­sy­to­cy­na” nr. 63, autor­ka: Ale­ka Polis