Zbli­ża się „Ławi­ca”

„Ławi­ca” to seria gru­po­wych dzia­łań cho­re­ogra­ficz­nych, dla któ­rych punkt odnie­sie­nia sta­no­wią lek­ce­wa­żo­ne, jak się wyda­je, przez czło­wie­ka a funk­cjo­nu­ją­ce z powo­dze­niem w przy­ro­dzie nie­ludz­kiej – nie­hie­rar­chicz­ne kon­struk­ty spo­łecz­ne. Reali­za­cja artyst­ki sta­no­wi namysł nad zasa­da­mi współ-bycia, spo­łecz­ne­go funk­cjo­no­wa­nia czy nego­cja­cji zaj­mo­wa­nych przez jed­nost­ki two­rzą­ce gru­pę pozy­cji. „Ławi­ca” bada dyna­mi­kę gru­po­wych rela­cji, pro­ce­sy kształ­to­wa­nia się i odkształ­ca­nia hie­rar­chii, wza­jem­ne oddzia­ły­wa­nia jed­no­stek i spo­so­by funk­cjo­no­wa­nia zbiorowości. 

Pro­jekt jest wciąż roz­wi­ja­ny, poka­zy na Dużej Sce­nie Teatru Łaź­nia Nowa sta­no­wią pra­pre­mie­ro­wą odsło­nę reali­za­cji artystki.

W toku kil­ku­go­dzin­nych, reje­stro­wa­nych przez kame­ry, dzia­łań odby­wa­ją­cych się na małej sce­nie Teatru Łaź­nia Nowa, powsta­ła pra­ca wideo doku­men­tu­ją­ca wspól­ne rucho­wych poszu­ki­wa­nia, któ­re w wymia­rze prak­tycz­nym przy­ję­ły for­mę sesji tera­peu­tycz­nych. Dotych­czas w dzia­ła­niach artyst­ki wzię­ły udział m. in. oso­by uchodź­cze dotknię­te trau­mą wojen­ną, z nie­peł­no­spraw­no­ścia­mi rucho­wy­mi, psy­chicz­ny­mi jak i inte­lek­tu­al­ny­mi. Roz­wój pro­jek­tu prze­wi­du­je zaan­ga­żo­wa­nie zróż­ni­co­wa­nych grup zawo­do­wych urzęd­ni­czych czy też zróż­ni­co­wa­nych śro­do­wisk nauko­wych (eko­no­mi­stów), sta­no­wią­cych tak­że punkt wyj­ścia do moż­li­we­go przy­szłe­go performansu/happeningu/spektaklu.

Poka­zy odby­wa­ją się w ramach Cra­cow Art Week KRA­KERS oraz Dni Otwar­tych Fun­du­szy Europejskich

Ale­ka Polis „ŁAWI­CA”

12 maja (pią­tek), godz 17:00 – wernisaż

13–16 maja, godz 15:30–18:30 – poka­zy wideo

Teatr Łaź­nia Nowa (osie­dle Szkol­ne 25), Duża Scena

Artyst­ka: Ale­ka Polis

Oso­by kura­tor­skie: Łukasz Trzciń­ski, Domi­nik Stanisławski

Współ­pra­ca: Kra­kow­skie Cen­trum Cho­re­ogra­ficz­ne, Baila­Ton Dan­ce, Sto­wa­rzy­sze­nie Gau­dium et Spes, Fun­da­cja Wol­no Nam, Śro­do­wi­sko­wy Dom Samo­po­mo­cy VITA

Reali­za­cja Ale­ki Polis w Domu Uto­pii jest czę­ścią pro­jek­tu „Sen­so­rium posze­rzo­ne” finan­so­wa­ne­go ze środ­ków Fun­du­szu Sta­bi­li­za­cyj­ne­go dla Kul­tu­ry i Edu­ka­cji 2022 Mini­ster­stwa Spraw Zagra­nicz­nych Repu­bli­ki Fede­ral­nej Nie­miec oraz Goethe Institut.

Zapra­sza­my do rezer­wa­cji miejsc pod adre­sem rezerwacja@domutopii.pl

Alek­san­dra Poli­sie­wicz (pseud. Ale­ka Polis) – artyst­ka wizu­al­na two­rzą­ca w obsza­rze sztu­ki (post) kry­tycz­nej oraz femi­ni­stycz­nej. Anar­chist­ka, akty­wi­sta, eks­pe­ry­men­ta­tor­ka. W swo­ich reali­za­cjach posłu­gu­je się wideo, foto­gra­fią cyfro­wą, malar­stwem, two­rzy ani­ma­cje oraz fil­my doku­men­tal­ne, a tak­że obiek­ty i mani­fe­sty. Jej (post)krytyczna twór­czość otwie­ra pole do reflek­sji na temat rekon­struk­cji toż­sa­mo­ści, pod­mio­to­wo­ści w prze­strze­ni kon­tro­lo­wa­nej przez sze­ro­ko poję­tą wła­dzę. Podej­mu­je tema­ty zwią­za­ne z wyklu­cze­niem oraz nie­rów­no­ścią spo­łecz­ną. Do waż­niej­szych prac artyst­ki nale­żą m.in. „Bestia­rium Pod­świa­do­mo­ści”, „Matry­ca”, „IBM Dedi­ca­ted”, „War­to­pia”, cykl pro­te­stów „Rosa Rotes”, „Błąd w cza­so­prze­strze­ni”, „kra­jo­bra­zy przed i po ‑rewo­lu­cyj­ne”. Dzia­ła jako stre­etwor­ker­ka z oso­ba­mi z nie­peł­no­spraw­no­ścia­mi oraz w kry­zy­sie bezdomności.