Spo­tka­nie z Macie­jem Jakubowiakiem

Zapra­sza­my na spo­tka­nie z Macie­jem Jaku­bo­wia­kiem, auto­rem książ­ki „Han­ka. Opo­wieść o awan­sie” (Wydaw­nic­two Czar­ne), któ­re odbę­dzie się 19 kwiet­nia o godz. 18.00. Spo­tka­nie popro­wa­dzi Moni­ka Ochędowska. 

Maciej Jaku­bo­wiak na warsz­tat bie­rze swo­ją rodzi­nę, ale wła­sna histo­ria jest dla nie­go punk­tem wyj­ścia do przyj­rze­nia się awan­so­wi spo­łecz­ne­mu w szer­szym ujęciu. 

Jaką rolę napraw­dę odgry­wa­ją w nim edu­ka­cja, pań­stwo, pra­ca? 
Co nam po nim zosta­je: opo­wie­ści rodzi­ców i dziad­ków, sto­su­nek do pie­nię­dzy i podró­ży, a może brzuch? 
I jak opi­sać to, że choć jest lepiej, to może nie do koń­ca się udało? 

Naj­pierw była Albi­na. Skoń­czy­ła parę klas w wiej­skiej szko­le, na wię­cej nie pozwo­lił jej ojciec. Potem Han­ka – już z matu­rą, pra­cow­nicz­ka biu­ro­wa kopal­ni, w mło­do­ści nawet spor­t­smen­ka. A po Han­ce – Maciek, absol­went dob­rych stu­diów, miej­ska inte­li­gen­cja. Pozor­nie brzmi to jak mode­lo­wa histo­ria awan­su na tle XX wie­ku. Jed­nak przez kolej­ne stro­ny tego auto­bio­gra­ficz­ne­go ese­ju prze­wi­ja się nie­po­ko­ją­ce pyta­nie: czy to rze­czy­wi­ście był awans? Bo prze­cież żeby mówić o swo­im lep­szym życiu, trze­ba zało­żyć, że poprzed­nie było gor­sze. A kie­dy uzna­je się, że wresz­cie zosta­ło się kimś, to zakła­da się przy tym mil­czą­co, że poprzed­ni­cy w szta­fe­cie poko­leń byli nikim. 

Książ­ka sta­no­wi auto­bio­gra­ficz­ny esej, któ­ry z zacię­ciem bada skom­pli­ko­wa­ne i nie­jed­no­krot­nie para­dok­sal­ne aspek­ty spo­łecz­ne­go awan­su. Opi­su­jąc losy swo­jej rodzi­ny od Albi­ny, poprzez Han­kę, aż do Mać­ka, autor uka­zu­je trzy poko­le­nia zmie­nia­ją­ce się w kon­tek­ście edu­ka­cji, pra­cy i sta­tu­su spo­łecz­ne­go, jed­no­cze­śnie zasta­na­wia­jąc się nad praw­dzi­wą war­to­ścią i zna­cze­niem tych zmian.

Naj­waż­niej­sze pyta­nie, jakie posta­wio­no w książ­ce, to czy pro­ces, któ­ry zewnętrz­nie wyda­je się być awan­sem spo­łecz­nym, rze­czy­wi­ście nim jest. Jaku­bo­wiak roz­wa­ża, co ozna­cza być „lep­szym” lub „gor­szym” w kon­tek­ście histo­rii wła­snej rodziny.

Dr Maciej Jaku­bo­wiak – ese­ista, redak­tor wice­na­czel­ny maga­zy­nu „Dwu­ty­go­dnik”. Autor ksią­żek “Ostat­ni ludzie”, “Wymy­śla­nie koń­ca świa­ta” oraz “Nie­uchron­ny pla­giat”. Jego tek­sty moż­na też zna­leźć w „Tygo­dni­ku Powszech­nym”, „Książ­kach”, „Poli­ty­ce”, „Zna­ku” i „Piśmie”. Lau­re­at Nagro­dy ​ im. Ada­ma Włod­ka, nagro­dy Kra­kow­skiej Książ­ki Mie­sią­ca, sty­pen­dium twór­cze­go Mia­sta Kra­ko­wa i nagro­dy Kra­ko­wa Mia­sta Lite­ra­tu­ry UNE­SCO, nomi­no­wa­ny do Nagro­dy-Sty­pen­dium im. Sta­ni­sła­wa Barań­cza­ka i Odkryć Empi­ku. W 2017 roku obro­nił dok­to­rat z lite­ra­tu­ro­znaw­stwa na Uni­wer­sy­te­cie Jagiellońskim.

 

Moni­ka Ochę­dow­ska – od 2018 r. zwią­za­na z „Tygo­dni­kiem Powszech­nym”, dzien­ni­kar­ka i redak­tor­ka Dzia­łu Kul­tu­ry, wydaw­czy­ni stro­ny TygodnikPowszechny.pl. W 2019 r. nomi­no­wa­na do nagro­dy Pol­skiej Izby Książ­ki za naj­cie­kaw­szą pre­zen­ta­cję ksią­żek i czy­ta­nia w mediach dru­ko­wa­nych. Od 2022 r. człon­ki­ni Kapi­tu­ły Nagro­dy Con­ra­da przy­zna­wa­nej za naj­lep­szy debiut prozatorski.

Wyda­rze­nie odbę­dzie się w ramach cyklu her­sto­rycz­nych spo­tkań lite­rac­kich wokół ksią­żek z Czy­tel­ni Domu Uto­pii. Od kwiet­nia do czerw­ca będzie­my spo­ty­kać się z zapro­szo­ny­mi oso­ba­mi, by poroz­ma­wiać o wybra­nych publi­ka­cjach z nasze­go księ­go­zbio­ru. Moty­wem prze­wod­nim cyklu są boha­ter­ki, pre­kur­sor­ki, kobie­ty zwy­kłe i nie­zwy­kłe. Te, któ­re inspi­ru­ją, tłu­ma­czą, prze­cie­ra­ją szla­ki. Wybra­ne publi­ka­cje są punk­tem wyj­ścia do dys­ku­sji wokół her­sto­rii poszcze­gól­nych boha­te­rek lite­rac­kich, a tak­że real­nych postaci.

Wej­ściów­ki na spo­tka­nie (w cenie 10zł) dostęp­ne są w kasie onli­ne Teatru Łaź­nia Nowa.

Fot. Zofia Dimitrijević

#newsletter
Bądź na bieżąco