Klinika Hydroseksualna

Późny kapitalizm to impreza, która powinna skończyć się o 22, a trwa do 5 rano, bo nikt nie wie, gdzie jest wyjście, a DJ gra tylko reklamy kredytów. Kiedy SOR nie odpowiada, bierzemy sprawy w swoje ręce i nad Zalewem Nowohuckim, pod solankową mgiełką pobliskiej tężni, zapraszamy Was na drugą w Polsce Klinikę Hydroseksualną pod hasłem „Gloryfikacja odpoczynku!” To nie przypadek, że naznaczone środowiskową degradacją, a zarazem wizjonerskim podejściem do tworzenia zrównoważonych przestrzeni dla klasy pracującej, miejsce to będzie gościć naszą klinikę dla Błękitnej Planety i wyczerpanych społeczeństw późnego kapitalizmu, które nigdy naprawdę nie odpoczywają.

Klinika Hydroseksualna to wyjątkowe wydarzenie artystyczne o partycypacyjnym charakterze. W jego ramach klinicystkx udzielają darmowych porad dotyczących zdrowia Ziemi, którą traktują po partnersku – jak najbliższą osobę. Druga edycja obywa się nad sztucznym jeziorem – ciałem wodnym, które powstało w efekcie oddolnej inicjatywy mieszkańców i miało być „rekreacyjnym zapleczem” robotniczego miasta. Zalew – wykorzystujący wodę z rzeki Dłubni, wpadającej do Wisły w okolicach Mogiły – powstał na potrzeby kombinatu dla zabezpieczenia wielkich pieców, dzięki postawie pracownic i pracowników Nowej Huty szybko zmieniając funkcję na rekreacyjną. Z elementu socjalistycznej przemysłowej utopii stał się miejscem odpoczynku od eksploatacji.

Klinicystkami drugiej edycji będą Kuba Falk, Justyna Górowska, Ewelina Jarosz oraz Katarzyna Oczkowska. Zapraszamy wszystkich do przyjścia, rozmowy o zdrowiu i odpoczynku, otrzymania darmowej porady od ekspertx wraz z kolekcjonerską receptą z przepisaną terapią. Zdrowie rozumiemy szeroko, nieodłącznie od czynników środowiskowych i ekologii. Korzystając z sąsiedztwa ptasiego mikrokosmosu „Małpiego gaju”, będziemy również pielęgnować wodne relacje, ucząc się praktyk relaksu od łabędzia niemego, kaczki krzyżówki, łyski, rybitwy, perkoza dwuczubego oraz kormorana zwyczajnego.

Klinika Hydroseksualna wyewoluowała z serii Chodnikowych Klinik Ekoseksualnych, wymyślonych przez artystki Beth Stephens i Annie Sprinkle. Od jej powstania na ulicach Manhattanu w 2004 roku, setki Klinik pojawiły się w dziesiątkach miast na całym świecie. Kliniki zaoferowały tysiącom ludzi wsparcie oraz nowe perspektywy seksualnych pedagogix i ekoseksualnych ekspertx.

Do zobaczenia nad Zalewem Nowohuckim! Szukajcie naszego namiotu z banerem kliniki w okolicach „Małpiego gaju”.

Wydarzenie jest realizowane przez Teatr Łaźnia jako zapowiedź „Odysei Nowohuckiej 2025″, we współpracy z Domem Utopii – Międzynarodowym Centrum Empatii.

kiedy? 19 i 20 lipca w godz 15:00-17:00

miejsce wydarzenia: Przestrzeń Bulwar[t]u Sztuki nad Zalewem Nowohuckim

kuratorka: Małgorzata Szydłowska
koordynacja merytoryczna: Łukasz Trzciński
produkcja: Tomasz Talerzak

foto: Matylda Uszyńska. Dzięki uprzejmości galerii lokal_30

tekst: cyber_nymphs
konsultacja merytoryczna: Małgorzata Szymczyk-Karnasiewicz

klinicystx:

Kuba Falk (on/jego) – artysta intermedialny i performer, którego praktyka łączy tekst, rytuał i myśl ekofeministyczną w formie „ciałoopowieści” („bodytales”) – performatywnych narracji badających napięcie między paradygmatem troski a rzeczywistością technokratycznej dystopii. Jego projekty ewoluują na styku eksperymentalnego teatru, sztuk wizualnych i performansu, eksplorując współczesne tematy ekologii, współzależności i mitologii. Swoje działania prezentował m.in. w Central Elétrica, Porto (PT), Baryshnikov Arts Center, Nowy Jork (US), Watermill Center, Long Island, Nowy Jork (US), Hamburger Bahnhof, Berlin (DE), Galeria Ewa Opałka, Warszawa (PL).

Justyna Górowska (ona/jej) – hydrofeministka i artystka performatywna znazna pod pseudonimem WetMeWild, współpracująca przy interdyscyplinarnych projektach na styku sztuki, technologii i aktywizmu społecznego. Jako dziecko zakochała się w wodnych stworzeniach rzeki Skawy w Polsce. Wystawiała swoje prace m.in. w Berlinie, Dżakarcie, Warszawie i Nowym Jorku. Doktorat uzyskała na Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu w 2020 roku. Mieszka w Krakowie i jest związana z Katedrą Intermediów Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki. Adiunktka w Zakładzie Sztuki Cyfrowej i Multimediów w SWPS Kraków.

Ewelina Jarosz (ona/ich) – badaczka hydrofeministyczna oraz artystka współtworząca projekty artystyczne związane z wodą, adiunktka Katedrze Mediów i Badań Kulturowych UKEN. Ich pisarstwo dotyczy takich tematów jak sztuka środowiskowa, błękitne media, hydrofeminizm, queerowe ekologie czy aktywizm przyjemności. Dwukrotna stypendystka Fundacji Kościuszkowskiej. Współpracuje z E.A.R.T.H. Lab przy Uniwersytecie Kalifornijskim, Santa Cruz oraz z The Posthumanities Hub przy Uniwersytecie w Linköping w Szwecji. 

Katarzyna Oczkowska (ona/jej) − krytyczka, doktora nauk humanistycznych w dyscyplinie nauki o sztuce, adiunktka w Instytucie Sztuki i Designu UKEN w Krakowie, kuratorka wystaw, autorka intermedialnych projektów, prowadzi podcast „Wygląda na niezłą sztukę”.

Dofinansowano ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego

Co-financed by the Ministry of Culture and National Heritage from the Fund for the Promotion of Culture – a state purpose fund