Zapraszamy na wernisaż wystawy pt. „REPLAY” autorstwa Elisabeth Kraus, niemieckiej artystki, którą w lipcu gościmy w Domu Utopii w ramach rezydencji artystycznej realizowanej we współpracy z krakowską Galerią Piana
Dwa idiomy, dwa obrazy podobnego stanu: chwila zawieszenia przed podjęciem działania…
Niemieckie wyrażenie „Sauregurkenzeit” („sezon ogórkowy”) opisuje specyficzny okres posuchy informacyjnej przypadający z reguły na letnie miesiące. Politycy, sportowcy i inne osoby publiczne są na wakacjach, media poszukują tematów, podczas gdy wydarzenia nadal się toczą. Czas wydaje się zwalniać – nie dlatego, że nic się nie dzieje, ale dlatego, że społeczeństwo jakby zbiorowo zatrzymuje się, łapiąc oddech, zanim życie polityczne, społeczne i gospodarcze znów nabierze tempa. Letnie upały stają się metaforą tej przerwy: chwilowego zawieszenia między wyczerpaniem a nowym impulsem.
Polskie wyrażenie „chocholi taniec” pochodzi ze sztuki Stanisława Wyspiańskiego „Wesele” (1901). Opisuje ono hipnotyczny taniec w kręgu, który sugeruje ruch, nie powodując jednak żadnej zmiany. Tradycyjnie stało się ono symbolem zbiorowego paraliżu – niezdolności społeczeństwa do przekształcenia świadomości w działanie.
Wystawa Elisabeth Krause proponuje inne odczytanie tego idiomu. Zamiast skupiać się na tańcu jako punkcie kulminacyjnym porażki, skupia się na chwili tuż przed tym, jak porażka staje się nieunikniona. Zadaje pytanie, czy ten stan zawieszenia może również kryć w sobie inną możliwość: krótką przerwę, w której zbiorowe działanie nie zostało jeszcze porzucone, ale wciąż czeka na swój moment. W dialogu „Sauregurkenzeit” i „chocholi taniec” stają się dwoma sposobami myślenia o stanie zawieszenia – nie jako o rezygnacji, ale jako o potencjale. Prace artystki badają kruchą granicę między powtórzeniem a przemianą, między odpoczynkiem a odpowiedzialnością, między czekaniem a działaniem. Pytanie nie brzmi: czy taniec trwa dalej, ale czy może zostać przerwany – czy ta wspólna chwila wahania może stać się początkiem innej historii.
Gdzie i kiedy?
Galeria Piana
ul.Długa 15, Kraków
31 lipca 2026
godz. 19.00
Wystawa czynna tylko do 2 sierpnia
Elisabeth Liselotte Kraus, urodzona w 1992 roku w Bambergu, jest artystką interdyscyplinarną, której twórczość oscyluje na styku sztuki, transformacji konfliktów i edukacji. Jej prace obejmują instalacje site-specific oraz instalacje o charakterze społecznym, które analizują źródła absurdów w kontekstach społecznych, psychologicznych i politycznych. Humor odgrywa kluczową rolę w jej twórczości. Kraus studiowała sztuki piękne na Uniwersytecie Bauhaus w Weimarze oraz na Uniwersytecie Mimar Sinan w Stambule. Uzyskała certyfikat z zakresu „Promocji pokoju i współpracy międzynarodowej w sztuce” w ZHDK w Zurychu. Podczas studiów magisterskich na kierunku „International Master Artist Educator” na Uniwersytecie Sztuki ArtEZ w Arnhem oraz w Belfaście pogłębiła swoje zainteresowanie sztuką i transformacją konfliktów. Oprócz projektów międzynarodowych, takich jak współpraca z libańską artystką dźwiękową Nour Sokhon, Elisabeth Liselotte Kraus jest członkinią kolektywu artystycznego „KOMBINAT e.V.” w Spinnerei w Lipsku oraz kolektywu performatywnego „die traurigsten Cheerleader der Welt”.
