Drze­wo do góry noga­mi – fotorelacja

Zapra­sza­my do obej­rze­nia foto­re­la­cji z warsz­ta­tów z Pio­trem Buja­kiem, arty­stą sztuk wizu­al­nych, pod­czas któ­rych uczest­nicz­ki i uczest­ni­cy w kre­atyw­ny i kry­tycz­ny spo­sób pod­ję­li się pró­by trans­po­zy­cji zna­cze­nia poję­cia “drze­wa”.

Tytuł wyda­rze­nia, został zain­spi­ro­wa­ny utwo­rem muzycz­nym nagra­nym przez indyj­skie­go per­ku­si­stę i kom­po­zy­to­ra Tri­lo­ka Gur­tu, przy aktyw­nym gościn­nym udzia­le nor­we­skie­go sak­so­fo­ni­sty Jana Gar­bar­ka. W utwo­rze, któ­ry pocho­dzi z dłu­go­gra­ją­cej pły­ty stu­dyj­nej Living Magic, wyda­nej w 1991 roku, sły­szy­my m.in.: „once I wished a tree upsi­de down”. 

Uczest­ni­cy i uczest­nicz­ki działali/działały m.in. na sta­rych, nie­po­trzeb­nych, ozdo­bach i ele­men­tach deko­ra­cyj­nych (świą­tecz­nych i nie tyl­ko), a tak­że wybra­nych przed­mio­tach użyt­ko­wych, two­rząc wła­sne, nie­po­wta­rzal­ne „drzew­ko”, któ­re­mu każdy/każda mógł/mogła nadać wła­sne, nie­po­wta­rzal­ne znaczenie.

Piotr Bujak – arty­sta sztuk wizu­al­nych, uro­dzo­ny w 1982 roku w Będzi­nie. W swo­ich pra­cach wyko­rzy­stu­je mie­sza­ne media, two­rzy też pro­jek­ty inter­dy­scy­pli­nar­ne. Poru­sza się pomię­dzy sztu­ką video, insta­la­cją i sztu­ką obiek­tu, eks­pe­ry­men­tu­je z przed­mio­ta­mi zna­le­zio­ny­mi i pro­duk­ta­mi kon­su­menc­ki­mi. Jest absol­wen­tem Aka­de­mii Sztuk Pięk­nych w Kra­ko­wie (2009), San Fran­ci­sco Art Insti­tu­te w USA (2012), sty­pen­dy­stą fun­da­cji Ful­bri­gh­t’a oraz rzą­du Japo­nii. Aktu­al­nie pra­cu­je nad dok­to­ra­tem w Tama Art Uni­ver­si­ty w Tokio. W latach 2017–2019 pro­wa­dził też pra­ce arty­stycz­no-nauko­we w ramach poby­tu badaw­cze­go na Tokio Uni­ver­si­ty of the Arts. Wysta­wiał m.in. w Careof/Docva w Medio­la­nie, Cité inter­na­tio­na­le des arts w Pary­żu, Muzeum Naro­do­wym w Kra­ko­wie, Muzeum Współ­cze­snym we Wro­cła­wiu, Muzeum Sztu­ki Nowo­cze­snej w Warszawie.Twórczość Pio­tra Buja­ka łączy pun­ko­wą kul­tu­rę kon­te­sta­cji, mini­ma­lizm, kon­cep­tu­alizm, inspi­ra­cje neo­awan­gar­do­we i dys­kurs krytyczny.